Salaficki Wahabizm jest antyislamski – link

Sprzeczność pomiędzy salafickim wahabizmem a prawdziwym Islamem.

Celem nie jest muzułmańskie kazanie, ale pokazanie jak w rzeczywistości salaficki ruch wahabizmu przywłaszcza sobie Islam i mu zaprzecza.

To obszerny temat, ale pozwólcie przedstawić kilka aspektów tej sprzeczności.

1) Salafici mówią o 5 filarach islamu: świadectwo, że istnieje tylko jeden Bóg a Mahomet jest jego posłańcem; modlenie się 5 razy dziennie; dawanie jałmużny; post podczas Ramadanu oraz pielgrzymka w miarę możliwości. Wierzą, że ktokolwiek przestrzega tych pięciu zasad znajdzie się w raju bez względu na popełnione przestępstwa czy zbrodnie.

Jest to wbrew islamowi ponieważ te rytuały nie są celem samym w sobie, ale sposobami samooczyszczenia, osiągnięcia Al Taqwa – respektu dla Boga poprzez: dokonywanie dobrych uczynków, przestrzeganie prawdziwych wartości Islamu: Sprawiedliwości; Wolności wypowiedzi, wierzeń i tolerancji oraz porzucenie czynienia zła.

2) Salafici fałszywie uznają w swoim Jihadzie, z powodu pierwszej fali wojen, efektem których było muzułmańskie imperium Arabów, że prorok Mahomet powiedział: „Mam obowiązek walczyć, ze wszystkimi aż zaświadczą, że istnieje jeden tylko Bóg i ja jestem jego posłańcem”. Twierdzą również, że powiedział: „Zarabianie na życie jest w cieniu mojej włóczni”.

Początkowo arabscy muzułmanie pod wodzą Quraysha rozpoczęli nieustanne wojny przeciwko znanym potęgom w 7. i 8. wieku by stworzyć nowe imperium.

Salficcy, wahabiccy wojownicy uczą się na pamięć historii tego jihadu by robić to samo a nawet więcej. Państwo Saudów podczas wojen prowadzonych w 18, 19 i 20. wieku zabijało cywilów, w tym kobiety i dzieci. Właściwie to atakowali bezsilnych rolników w Iraku, Syrii i Jordanii, potem ich zabijali i grabili niewielkie dobytki. Łatwo tego dowieść używając ich własnych ksiąg, ponieważ uznawali takie zachowanie jako religijny jihad i byli dumni z zabijania wszystkich, którzy nie byli salafickimi wahabitami, począwszy od sunnitów, poprzez sufich aż po szyitów. Potwierdzają to księgi Ibn Abdela Wahaba.

W Islamie muzułmanin musi walczyć tylko w samoobronie i by bronić swoich bliskich przed atakami. Państwa muzułmańskie mają zakaz atakowania innych lub rozpoczynania wojen. W skrócie, Bóg mówi w Koranie: „Walcz w imię Boga z tymi, którzy walczą z tobą, i nie przekraczaj granic. Doprawdy, Bóg nie kocha tych, którzy te granice przekraczają. [2:190] „ktokolwiek przekracza granice przeciw tobie, w ten sam sposób przekraczaj przeciw niemu” [2:194].

3) Prawodawstwo salafickie używa Koranu jako jednego ze źródeł i przekręca jego znaczenie wedle uznania. Co więcej uznają swoje prawo za święte i ważniejsze niż demokracja, którą odrzucają, twierdząc, że jest wbrew woli Boga.

W Islamie Koran jest jedynym źródłem prawodawstwa, tak prostego i elastycznego, że może być zawsze stosowane. Zgodnie z nim nie wolno oskarżać jakiekolwiek spokojnego człowieka o bycie niewiernym lub bałwochwalcą; jedynym powodem by kogoś zabić, jest to, że ta osoba kogoś zabiła lub jest żołnierzem armii atakującej pokojowe państwo. Zabronione jest również samobójstwo w wyniku aktu agresji lub niesprawiedliwości [4:29-30]

Salafici mają wiele zasad usprawiedliwiających zabójstwo muzułmanów, mężczyzn czy kobiet: za cudzołóstwo jeśli się było lub jest w związku małżeńskim; za porzucenie modlitw; za opuszczenie Islamu; za kwestionowanie salafizmu; w końcu imam albo salaficki władca ma prawo zabić trzecią część swoich poddanych by zreformować pozostałych!

Według salafitów to bardzo łatwe by kogoś zabić – wystarczy oskarżyć tę osobę o bycie kafer albo mushrik czyli niewiernym albo bałwochwalcą. o co oskarżają wszystkich chrześcijan i żydów. Czyli wszyscy powinni być zabici.

4) Salaficcy wahabici mają swój specjalny kod i terminologię. Na przykład:

Sunna w Koranie i po arabsku oznacza prawo Boga i jego traktowanie ludzi. Dla Salafitów jest to Hadeeth czyli słowa przypisywane prorokowi Mahometowi. Według Koranu, jedyne w co powinien wierzyć muzułmanin jest słowo Boga. Salafici wierzą we wszystko co przypisują Mahometowi.

O traktowaniu innych Koran mówi, że muzułmaninem jest każda pokojowo usposobiona osoba bez względu na wiarę, a „mushrik” albo „kafer” są wszyscy atakujący pokojowo nastawionych ludzi, ci popełniający przestępstwa zagrażające ludzkiemu życiu lub ci prześladujący innych ze względu na wiarę. Dla salafickich wahabitów tylko oni sami są prawdziwymi muzułmanami, inni nie.

Słowo „salaf” jako rzeczownik oznacza przodka i jest wymienione w Koranie tylko raz w opowieściach o faraonie Mojżeszu. Bóg określił go tym słowem i wszystkich, którzy jak on pobłądzili. Nie jest to pozytywne określenie [ 43: 56][28: 41-42]. Salafici dodatkowo używają słowa „saleh” co znaczy słuszny by mówić o sobie Al Salaf al Saleh czyli Słuszny Przodek.

To wbrew Islamowi, który zakazuje samochwalstwa lub uwielbienia dla innych ze względu na słuszność, ponieważ jedynie Bóg o tym decyduje [53: 32][4: 49-50].

Salafici określają siebie jako Ahl Al Sunna WA Al Jama’ah czyli jako większość muzułmanów.

Według Koranu tylko Bóg zna ludzkie wnętrze zaś pod względem religii tylko nieliczni podążają słuszną drogą, większość ludzkości błądzi.

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s