Wypatroszenie Jugosławii link

Część 2: Naziści, Bilderbergowie, Clintonowie – kłamcy.

(Pięcioczęściowa seria zaczerpnięta z rozdziału 15: Jugosławia zła, Wielka Albania dobra: Wielcy Nafciarze i ich bankierzy)

The Evisceration of Yugoslavia: Part II: Nazis, Bilderbergers & Clinton Liars
pentagon satellite image

Podludzie

Karmione przez CIA media w USA nigdy nie badały wstydliwych historycznych analogii w uprawianej przez nie demonizacji Serbów. Blisko pół wieku wcześniej Adolf Hitler używał dokładnie takiej samej taktyki by uzasadnić ludobójstwo Serbów. W 1939 Naziści najechali Jugosławię. Nazywali Serbów untermenschen czyli podludźmi.Tymczasem arystokratyczne rody Jugosławii, głównie muzułmańskie, które zdobyły władzę za czasów Imperium Otomańskiego spiknęły się z warstwą głównie chorwackich biznesmenów i stworzyły pro-hitlerowski ruch Ustaszów, dokonujących przerażających aktów ludobójstwa przeciwko głównie robotniczej serbskiej większości.

Serbowie są głównie obrządku wschodniego, 4.7 milionów Chorwatów to głównie katolicy. Żydowskie grupy ofiar Holokaustu oskarżają Watykan o przechowywanie złota zrabowanego przez Ustaszy Żydom i Serbom podczas kampanii terroru. Papież Pius XII nigdy nie skrytykował nazistów.

Po inwazji Austrii przez Hitlera katoliccy biskupi namawiali swoje wspólnoty do wspierania nazistów. Swastyki załopotały na katedrą w Wiedniu. Oficer SS Rudolf Hess był w centrum tajnego sojuszu pomiędzy nazistami, Watykanem i USA. Nazistowski kombinat przemysłowy I.G. Farben, wytwarzający trujący Cyklon-B używany do zagłady niewolniczych pracowników w Auschwitz przekształcił się w „Sterling Drug, Hoechst and Bayer”.

W 1998 papież Jan Paweł II potwierdził stanowisko papiestwa beatyfikując chorwackiego kardynała Alojzije Stepinaca, arcybiskupa Zagrzebia podczas II W. Ś. Po inwazji Niemców kardynał uznał pro-nazistowski rząd Ante Pavelica jako „zrządzenie boskie”. Najwyraźniej Pius XII był pod wrażeniem bo uczynił go kardynałem. Marszałek Tito, który zjednoczył Jugosławię przeciwko Niemcom nie był zachwycony Stepinacem i wtrącił go do aresztu za współpracę z nazistami i Ustaszami. Prezydent Franjo Tudźman rządzący w Chorwacji aż do śmierci w 2000 r. podziwiał kardynała.

Również międzynarodowe banki wspierały nazistów. Maks i Paul Warburgowie zasiadali w radzie nadzorczej I.G. Farben wraz z H. A. Metzem, dyrektorem Warburg Bank of Manhattan – późniejszego Chase Manhattan. C. E. Mitchell, dyrektor Bank of Manhattan i członek rady nadzorczej Federal Reserve był również członkiem rady oddziału I.G. Farben w USA. W 1936 Avery Rockefeller stworzył wspólne przedsięwzięcie z niemiecką rodziną Schroederów, osobistych bankierów Hitlera. Magazyn Time nazwał Schroeder, Rockefeller & Company „ekonomicznym napędem osi Rzym-Berlin”. Morgan Guaranty Trust oraz Union Banking Corporation (UBC) również finansowały nazistów. Członkiem rady nadzorczej UBC był Prescott Bush, dziadek prezydenta Busha Juniora.

Korporacje w USA również pracowały dla nazistów. Farben współpracowało z ITT, GM, Exxonem, Fordem GE w przesyłaniu funduszy i kluczowego zaopatrzenia wojskowego dla SS Himmlera. Sosthenes Behn z ITT był dyrektorem w National City Bank, obecnie Citigroup. ITT dostarczało nazistom radary, urządzenia ostrzegające przed nalotami, zapalniki do pocisków artyleryjskich i wszystkie składniki do budowy rakiet wysyłanych później na Londyn. Pojazdy opancerzone nazistów były produkowane przez Forda i filię GM – Opla. Henry Ford bardzo podziwiał Hitlera, który to odwzajemniał ze względu na opublikowany w 1920 traktat Forda „Międzynarodowy Żyd”. „Mein Kampf” Hitlera zawiera całe sekcje z książki Forda. W 1938 Ford otrzymał najwyższe możliwe nazistowskie odznaczenie dla nie-Niemca:Wielki Krzyż Najwyższego Rzędu Niemieckiego Orła.

W 1932 liderzy niemieckich przemysłowych kolosów Krupp, Siemens, Thyssen i Bosch podpisali petycję ponaglającą marszałka Paula von Hindenburga by mianował Hitlera kanclerzem. Rok później w domu bankiera barona Kurta von Schroedera zawarto porozumienie wynoszące Hitlera do władzy. Uczestnikami byli bracia John Foster i Allen Dulles (późniejszy szef CIA, międzynarodowe lotnisko pod Waszyngtonem nosi ich imię) z kancelarii prawniczej Sullivan & Cromwell reprezentującej Schroeder Bank. Jego dyrektorem zarządzającym był T. C. Tiarks, również jeden z dyrektorów Banku Anglii.

Wiosną 1934 szef Banku Anglii Montagu Norman zwołał spotkanie londyńskich bankierów, gdzie zdecydowano o tajnym finansowaniu Hitlera. Szef Royal Dutch/Shell Sir Henri Deterding pomagał w tej operacji mając nadzieję, że Hitler wkroczy do ZSRR i odzyska środki RDS przejęte przez rewolucjonistów w Baku, Groznym i Maikop.

Nawet po przystąpieniu przez USA do wojny z Niemcami szef Exxona Walter Teagle pozostał w radzie nadzorczej I. G. Chemical, fili I. G. Farben w USA. Exxon był kluczowy dla dostaw tetraetylu ołowiu, ważnego składnika paliwa lotniczego. Jedynie Exxon, Du Pont i GM były jego producentami. Teagle zaopatrywał w ten składnik również Japonię.

Exxon i I. G. Farben były tak blisko związane, że w 1942 Thurman Arnold, szef działu anty-trustowego w Departamencie Sprawiedliwości napisał „Standard i Farben w Niemczech dosłownie podzieliły światowe rynki ustanawiając wszędzie monopole naftowe i chemiczne.” W 1998 wciąż toczyły się procesy przeciwko Ford, Chase Manhattan, J.P. Morgan, Deutsche Bank, Allianz AG i bankom szwajcarskim w sprawie ich współpracy z nazistami.

W sercu bliskiego kręgu Hitlera były tajne stowarzyszenia Germanordern (bracia Skull & Bones z Yale), Thule Society oraz Vril. Idee „Wielkich Mistrzów”, „Adeptów”, „Wielkiego Białego Bractwa” używane przez nazistów do uzasadnienia wyższości aryjskiej rasy pochodzą ze starożytności: z egipskich Szkół Tajemnic, Krzyżaków, Illuminati, hebrajskich Kabalistów. Dzisiaj można je znaleźć w ruchu New Age, którego czasopismo było najpierw publikowane przez Wolnomularską Lożę Wielkiego Wschodu w Waszyngtonie. Kissinger wspierał ten ruch na początku. Światowe centrum idei faszystowskich można znaleźć wśród biznesowych spotkań Okrągłego Stołu Rotszyldów w Londynie.

Niemieccy okultyści wierzyli, że starożytne plemiona germańskie były prawdziwymi strażnikami Starożytnych Misteriów pochodzących z Atlantydy, kiedy 7 ras półbogów zesłano na Ziemię. Thule było teutońską Atlantydą, w/g nazistów siedzibą tych zaginionych ras, które utraciły swoją boskość przez mieszanie się ze zwykłymi ludźmi. W sercu Thule Society byli sataniści uprawiający czarną magię.

Mistrzowskim Adeptem grupy był Dietrich Eckhart, który później wcielił te idee w SS. Vril był pochodną książki Vril lorda Edward Bulwer-Litton, duchowego guru biznesowych spotkań okrągłego stołu. Książka mówi o ariańskiej super-rasie przybyłej na Ziemię dawno temu. Generał Karl Haushofer był liderem Vril oraz mentorem Hitlera i Rudolfa Hessa, członkiem był Himmler. Haushofer pracował z CIA i włoską lożą wolnomularzy P2 w celu uruchomienia kanału przerzutu „szczurów” do Ameryki Płd.

Hitler dostał obsesji na punkcie Włóczni Przeznaczenia, którą Gaius Cassius przebił bok Chrystusa na krzyżu i wierzył, jak współczesne potężne tajne stowarzyszenia, że daje ona kontrolę nad światem. Texe Marrs i inni spekulują, że prawdopodobnym kandydatem Illuminati na króla Sangreal New World Order jest Filip Habsburg z Hiszpanii, który to ród ma obecnie posiadać Włócznię.

Swastyka jest symbolem boga Słońca – Lucyfera. Wtajemniczony spotkań okrągłego stołu Rudyard Kipling rozpropagował ten symbol w Indiach, a Madam Blavatsky z Theosophical Society w Europie. Hitlera opisano jako „dziecko Illuminizmu”.

Dr Walter Langer, który dla OSS dokonał psychoanalizy Hitlera, twierdził, że mógł on pochodzić od Rotszyldów. Odkrył raport austriackiej policji dowodzący, że ojciec Hitlera był nieślubnym dzieckiem plebejskiej kucharki Maria Anna Schicklgruber, która w dniu poczęcia służyła w domu Rotszyldów w Wiedniu.

W Maju 1941 Rudolf Hess wylądował na spadochronie w brytyjskiej posiadłości księcia Hamiltona, twierdzącego, że nadnaturalne siły kazały mu negocjować z Brytyjczykami. Najwyraźniej Hitlera nawiedziła ta sama zjawa i nagle zwrócił się przeciw okultyzmowi. Zarządził represje wobec Wolnomularzy, Templariuszy i Theosophical Society. Niespodziewanie międzynarodowa finansjera przestała go finansować i zaczęła potępiać. Pół roku później USA przystąpiły do wojny.

Czas Patroszenia

W Czerwcu 1991, tuż po Wojnie w Zatoce, Chorwaccy i Muzułmańscy separatyści ogłosili niepodległość 2 rejonów Jugosławii. Fundamentalistyczni Arabowie finansowani przez Saudów i Kuwejt a szkoleni przez CIA zaczęli napływać do Jugosławii by walczyć o te nowe enklawy. W 1992 1200 oddziałów misji pokojowej ONZ przybyło do Chorwacji,do końca Kwietnia było ich 14 tysięcy.

Dodatkowe oddziały rozmieszczono w nowych enklawach Bośni i Słowenii. W rejonie M. Śródziemnego pojawili się US Marines. Na Adriatyku flotylla okrętów 7 państw pod wodzą USA przyczaiła się u wybrzeży Jugosławii. Instytucje charytatywne z USA jak Americares czy Krzyż Maltański przybyły do Zagrzebia – twierdzy Chorwatów – z zapasami żywności, pomocy, zabawek. 600 tysięcy Serbów żyjących w enklawie nie otrzymało żadnych zabawek tylko terror.

Minister Spraw Zagranicznych USA James Baker był na czele krytyki rządu Jugosławii, nazywanego „serbskim”, jak gdyby Jugosławia nagle zniknęła z map. Jego podopieczni islamiści z importu zostali przesunięci do Bośni. Zabójcy przybyli z grup typu Egyptian Islamic Jihad, krwawy Algerian Armed Islamic Group i al Qaeda. Ci fanatycy przejęli większe miasta i ogłosili Aliję Izetbegovica i jego kumpli władcami Bośni-Hercegowiny. W 1992 Słoweńscy prawicowi nacjonaliści podążyli za przykładem i ogłosili niepodległość. Rząd Jugosławii zgłosił protest do ONZ, twierdząc, że USA opowiada się za separatystami.

Odpowiedzią USA była pomoc wartości 1 miliona $ przesłana do Bośni samolotami USAF z baz we Włoszech. Wysłannik USA Ralph Johnson spotkał się z samozwańczym prezydentem Izetbegoviciem. USA uznały niepodległość Chorwacji, Bośni i Słowenii. Bilderbergowie pośpiesznie przygotowali drużyny sportowe do udziału w ich Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1992. USA przekonały Radę Bezpieczeństwa ONZ by nałożyć sankcje na pozostające w Jugosławii Serbię i Czarnogórę. Lawrence Eagleburger i Saudowie naciskali by znieść sankcje na dostawy broni do Jugosławii dla islamskich bojowników szkolonych przez CIA.

Import ropy został zablokowany, zawieszono kursowanie samolotów, drużyny z Jugosławii zdyskwalifikowano z udziału w Igrzyskach. Prezydent Bush zamroził środki Jugosławii warte 214 milionów $ i ogłosił ustanowienie strefy zakazu lotów jak w Iraku w Bośni i Hercegowinie. USA sfinansowało kampanię Milana Panica, milionera żyjącego w USA, który został przedstawiony przez korporacyjne media jako zbawca na białym koniu przybywający do Belgradu by zostać premierem Jugosławii. W mowie zwycięskiej Panic szydził z socjalizmu mówiąc: „Żadna idea nie jest warta umierania za nią pod koniec 20. wieku”.

Gdy Jugosławia zaczęła powstrzymywać rozbiór kraju pod wodzą CIA, walki się nasiliły. Kiedy US Marines wylądowali na wybrzeżu Somalii, dyrektor CFR George Pratt Schultz ze swojej grzędy w Chevron Texaco wezwał do zbombardowania Jugosławii. Wkrótce potem samoloty NATO zaczęły bombardować siły Jugosławii próbujące odzyskać Bośnię.

Parlamentarzyści w Rosji byli oburzeni tym pierwszym w historii bombardowaniem pod wodzą NATO, przegłosowali ustawę nakładającą sankcje na Chorwację za „ludobójstwo narodu serbskiego”, którą zawetował Prezydent Jelcyn – pijak i reklamówka MFW. Media w Rosji twierdziły, że to CIA stało za atakiem na targ w Sarajewie, który stał się pretekstem do kampanii bombardowań przez USA, które oskarżyło Serbów. Były prezydent ZSRR Gorbaczow nazwał to bombardowanie „ścieżką zła prowadzącą w przeszłość, donikąd”.

Zarówno armia Bośni, nowo utworzonej Chorwackiej Federacji Muzułmańskiej jak i armia chorwacka były szkolone i wyposażane przez doradców tureckich i amerykańskich po nadzorem prywatnej firmy Military Professional Resources (MPRI) zatrudniającej emerytowanych generałów i pułkowników z USA. Za szkolenia MPRI dostała 400 milionów $ od Saudów, Kuwejtu, Brunei i Malezji. Wielu członków bośniackiej armii było islamskimi ekstremistami, którzy obecnie przewodniczą AlKaidzie.

Po wytrenowaniu przez MPRI armia chorwacka rozpoczęła ofensywę Operacja Lightning Storm w północno-zachodniej Jugosławii, zdobywając terytorium wokół Banja-Luki i Krajiny i niwecząc rozmowy pokojowe w Belgradzie. Pięć dni wcześniej jeden z generałów MPRI Carl Vuono, szef sztabu armii USA podczas inwazji na Panamę i Wojny w Zatoce, spotkał się co najmniej 10 razy z chorwackim generałem Varimarem Cervenko na wyspie Brioni na Adriatyku.

Operacja Lightning Storm nadała nowe znaczenie wyrażeniu „czystki etniczne”. Podczas krwawych chorwackich ataków w Krainie całe wioski Serbów zostały złupione i spalone pozostawiając setki zabitych i 170 tysięcy bez dachu nad głową. Gdy Chorwaci zaatakowali w Srebrenicy, doradcy z USA wspierali krwawą rzeź zmuszającą 200 tysięcy serbskich chłopów do ucieczki. Wielu chorwackich bojówkarzy należało do faszystowskiego Chorwackiego Kongresu Narodowego (CNC) finansowanego przez międzynarodowych pariasów jak dyktator Nikaragui Anastacio Somoza i wpływowy Paragwajczyk Alfredo Stroessner. Liderem CNC jest nazista Janko Skrbin, choć skazany za zbrodnie wojenne znalazł schronienie w USA.

Jugosłowiański dowódca Momcilo Krajisnik powiedział ofensywie chorwackiej: „W naszej sytuacji mamy perspektywę albo rozmów pokojowych (w Belgradzie) albo dać wyraźnie do zrozumienia, że nie akceptujemy takiego fałszywego zawieszenia broni ani aprobującego podejścia wspólnoty międzynarodowej wobec zachowania muzułmanów i Chorwatów.Jeśli poszczególni gracze będą nadal destabilizować i niszczyć państwo, armia Republiki zacznie bronić integralności granic, suwerenności i konstytucyjnego porządku”.

Na Bośnię spadł deszcz bomb NATO. Chorwaci przy wsparciu USA przeszli do kontrofensywy. Rząd Jugosławii został zmuszony przez USA do Porozumienia Pokojowego w Dayton przypieczętowującego rozbiór Jugosławii. W 1995 prezydent Milosevic stwierdził, że został oszukany w Dayton przez delegację USA pod przewodnictwem wysłannika Clintona – Richarda Holbrooke’a, byłego bankiera inwestycyjnego z Credit Suisse First Boston. Ten bank działający w branży opium starego Wschodniego Establiszmentu opłacił zamachy na Johna Kennedy’ego i de Gaulle’a a także zarządzał kontami Richarda Secorda w Lake Resources.

W Grudniu 1995, wśród harmidru zagranicznych oddziałów ściągających do nowo powstałych Chorwacji, Bośni i Słowenii w ramach „misji pokojowej”, dowódca wojsk jugosłowiańskich Ratko Mladic wezwał lud Jugosławii „do obrony tego, co przez stulecia było nasze”. O misji pokojowej NATO w stylu Iron Mountain powiedział: „Nie możemy pozwolić by naszym narodem rządzili rzeźnicy. Ci, którzy nas zbombardowali udają teraz wśród nas owieczki broniące pokoju”.

Mladic został później oskarżony przez Międzynarodowy Trybunał Zbrodni Wojennych wraz z prezydentem bośniackich Serbów Radovanem Karadzicem. Przed rozpoczęciem postępowania prokuratorskiego in absentia wobec jugosłowiańskich przywódców główny prokurator MTZW Richard Goldstone odbył dwudniowe spotkanie z dyrektorem CIA Johnem Deutchem, byłym dyrektorem w Citibank i SAIC.

Advertisements

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s