Google cenzuruje filmy w Internecie

June 25 2016

It has finally been admitted on Yahoo that Google and Youtube automatically censor videos.

It is a puff piece that goes 3 percent of the way towards the truth. Here is reality: For years, if I put a video on Youtube, most of the time anyone who clicked a link to it would receive a message that I removed it. After I pointed this out, it would then just say something malfunctioned and give the static screen. This is very common with truth sites, and Mike Rivero was the first one who noticed and pointed it out. With this method, the IP of the computer that posted the video will work if whoever posted it clicks on it. So it looks like everything is normal. But if anyone else tries to hit it, it is censored. Youtube will also play a secondary trick of inserting obscene videos to discredit a web site, rather than what was really linked.

Another common form of censorship is the ghost ban, where when someone posts a comment, they can see their comment and no one else can. This is to silence people who continuously point out new topics more than it is for average people who are still stuck on „911 was an inside job”. Additionally, there is a system which tracks everyone according to their level of knowledge, and will selectively show comments to people based upon what their knowledge level is, so they can still get feedback on comments, but no overall progress for the truth is made.

There is also a central database which operates cross platform, so if you post something to let’s say REDDIT that tripped a censor, you will become registered in a central database, and the same censor will automatically happen on Youtube, Facebook, and practically every other site. They don’t have to shadow ban you on an individual basis anymore.

HERE IS A BIG ONE: Let’s say you run your own forum and you like a poster’s comments, and would never ban them. If the individual posting has materials that someone totally unrelated to your forum dislikes, your forum has a back door they can get into it with, be it the operating system, CPU, or forum software itself, and they will sit on your server and moderate your forum for you. This is happening at Rumormill news, and the people running the site do not even know it. This is also proven to be happening to Kerry Cassidy, and it has hurt the quality of her web site enormously. This is probably also happening with most other truth sites, but I sat down and intensively proved it with those two. The owners are completely oblivious to what is going on and I cannot get a message through to tell them.

If you use forum software, WordPress, or any other publicly available software that runs outside of your control, you are DOOMED. Forget it and pack up. All you will be able to do is scratch the surface of a sensitive topic and you are GONE.

GOOGLE ANALYTICS CENSORSHIP: Google plays a really dirty trick. If you put their analytics scripts on your web site, they will be used to make it run like crap or not work at all if you post anything sensitive. Once you put someone elses script on your site, they can use that script to destroy you, and I have personally seen that Google script wipe out Uncensored Publications (an ad that was once on my site) and they would not believe it and just sat there spinning until they were rendered irrelevant. Their sales dropped to absolute zero. The Google analytics script was used to block their web site from loading, and was programmed to send back a message that the web site did not exist. You had to hit it 3 or 4 times before it would finally be permitted by Google analytics to come in. No one is going to keep trying a dead link, if it does not work on the first click, off they go. It killed Uncensored completely. That is why I do not use Google analytics on this web site, if you post the type of stuff I post, they are an automatic death sentence. Obviously Google is powerful enough to know who is hitting an analytics script, so when the site owner checks the site, everything works fine.

AD SERVER BASED CENSORSHIP: This happened to this web site. I got advertising through Zedo. That lasted less than a week. They propositioned me for ads right around the time of the Philip Wood bust, and never credited a single ad load, and never paid a dime all the while they, instead of sending ads, used the ad script to send viruses to anyone who hit this site. I caught it quickly, and it was BYE BYE zedo. Of course they also send out real ads to alternative news sites that sort of flounder around the truth, but if you are anyone who truly strikes bedrock, Zedo will kill you.

And I am not worried about getting sued for posting these things about Google and others, because I have it documented as proven truth, and they will not want to see this get broader publicity than what is here. A lawsuit might even get published on Drudge.

DNS censorship: Look at what the address bar says when you access this site. Need I say more? If you do not have a dedicated IP for your web site, and you speak the truth, you are DOOMED. This web site did not stay visible by chance!

There are lots of truth sites that post lots of „damning” stuff, all the while it is all linked through to MSM sources that are part of the control matrix. If all a web site does is assemble a collection of stuff that appeared within that control matrix, they are useless and will never be punished (like Drudge). You won’t have to worry about getting censored for collecting all of the „worst” sounding stuff that is nothing but entertainment value, and even Google will give you ads and be your friend. This includes Assange, Snowden, and others who sparked a lot of interest, and accomplished NOTHING. If you have a message, and the MSM will print your name, you are NOTHING BUT A TOOL. That is why I stopped paying attention to Snowden, if he got a spot on HBO, he’s fake or useless or a tool and that is all there is to it.

A renegade truth site that does not follow any „rules” will:

1. Not have any Google ads.
2. Not run Google analytics.
3. Not ever be mentioned by the MSM.
4. Not run on anything someone else owns (for long) – for example, Aangirfan is real, and has had to jump around 50 times. There are others also that have to keep changing names. But any real truth site that is going to be stable will have to have it’s own dedicated web presence, and not be able to post anything for free.
5. Not have any outsourced ads from any other provider that require scripts to run
6. Not run any outsourced processes such as fonts, or Bitly link builder (which is a totally proven censorship tool, it seems to me that clandestine censorship is the only reason Bitly exists)

A real truth site that plays it cautious to avoid trouble (these still count as real) will:

1. Still have dedicated hardware to avoid problems with censors
2. Might have ads from ad servers other than Google or other mainstream sources,
3. Might be able to run google analytics (but it will still be risky)
4. Will not turn up in search engines without the use of direct quotes from the web site or the site address. (also true of renegade truth sites)

MSM parrot „truth” sites that break no ground at all will:

1. Be profitable and highly ranked.
2. Have Google ads and Google analytics
3. Can run anywhere without problems.
4. Be mentioned frequently in the same MSM they call the „enemy”

I guess I typed all of this up today after seeing that worthless Yahoo puff piece about how some video serving sites were going to „start censoring terror”. Gee, with how far down the sewer hole everything has already fallen, one could only wish.


Ukraińscy kibice przed meczem z Polską: Zrobimy wam drugą Rzeź Wołyńską

Ukraińscy kibice przed meczem z Polską: Zrobimy wam drugą Rzeź Wołyńską

Wołyń a mecz

Ukraińscy kibice piłki nożnej przed meczem ich reprezentacji z Polską ostrzegają polskich rywali. W ukraińskim internecie roi się od grafik z hasłami ostrzegającymi przed „drugą Rzezią Wołyńską”.

Mecz pomiędzy polską a ukraińską reprezentacją w piłce nożnej odbędzie się dopiero 21 czerwca, jednak na długo przed nim na portalach społecznościowych i stronach traktujących o sporcie naszych wschodnich sąsiadów pojawiają się skandaliczne „ostrzeżenia”.

Najbardziej kontrowersyjną grafiką, która ożywiła ukraiński internet jest ta ze „wschodniego odpowiednika Facebooka” zamieszczona przez jeden z największych portali dla kibiców. „Брутальний Футбол” (tj. Brutalny Futbol) ostrzega za pośrednictwem vKontakte, że „Do Rzezi Wołyńskiej pozostało dwa tygodnie”.

Grafika rozbudziła w ukraińskich kibicach wyjątkowe ożywienie, które niezbyt dobrze świadczy o ich stosunku do Polaków. Pod wpisem pojawiło się wiele skandalicznych komentarzy, równie kontrowersyjnych co post ukraińskiego portalu sportowego.

Wołyń a mecz 2

„Powtórzmy rok 1943”, „Zrobimy wam drugą Rzeź Wołyńską”, „Polaków nie ma co żałować tak samo jak nie żałujemy Ruskich wyrżniętych w Czeczeni” to tylko niektóre z komentarzy, które pojawiły się pod kontrowersyjnym wpisem.

Skandaliczne posty Ukraińców skomentował Tomasz Maciejczuk, dziennikarz specjalizujący się w tematyce ukraińskiej.

 – Wśród Ukraińskiej młodzieży w sieciach społecznościowych panuje niepokojąca moda na robienie sobie żartów, na kpienie z ofiar „Rzezi Wołyńskiej”. Młodzi Ukraińcy wymieniają się obrazkami i filmikami, które wprost godzą w pamięć ofiar. Coraz częściej spotykam się z twierdzeniem, że Polacy zasłużyli na to, co stało się na Wołyniu w czasie II wojny światowej. To przerażające – napisał na jednym z portali społecznościowych Maciejczuk.

„Do rzezi wołyńskiej dwa tygodnie” – tak kibice ukraińscy szykują się na mecz Polska-Ukraina!

Jeżeli ktoś cały czas powtarza, że Ukraińcy czcząc Banderę i Szuchwycza po prostu słabo orientują się w tym co robiło OUN-UPA na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej to tutaj ma najlepszy dowód na to, że Ukraińcy dobrze wiedzą czym była rzeź wołyńska i wiedzą do kogo adresować podobne wpisy. Jak opisał sprawę portal zdjęcie dwóch kibiców z napisem „Do rzezi wołyńskiej dwa tygodnie” ukazał się na portalu ukraińskim „Brutalny Futbol” (Брутальний Футбол).

Portal cytuje też fragmenty komentarzy jakie ukazały się na portalu społecznościowym Vkontakte (rosyjski odpowiednik Facebooka) pod zdjęciem zamieszczonym przez Brutalny Futbol: „Zrobimy wam RZEŹ WOŁYŃSKĄ…”, „Powtórzymy 43′ rok…”, „Polaków nie ma co żałować tak samo jak nie żałujemy Ruskich wyrżniętych w Czeczeni…”. Zdjęcie zniknęło pozostał tylko jego opis „21 czerwca. Ukraina-Polska”.

Ten przykład dobrze pokazuje, że Ukraińcy doskonale wiedzą co się wydarzyło na Wołyniu i czym dla Polaków była ta tragedia. Dobrze znają swoją historię i właśnie tę historię dzisiaj wynoszą na swoje sztandary stawiając kolejne pomniki Banderze i Szuchewyczowi, czy nadając nazwy ulic ich imieniem.

Od redakcji KIP:  Czy polskie władze tego nie wiedzą i nie widzą wspierając neo-żydo-banderowski ruch na Ukrainie i powstały po Majdanie oligarcho-żydo-banderowski rząd ? Na pewno widzą, wiedzą i robią to świadomie, ale przed wyborami obiecują zawsze co innego, wiedząc, że „ludek głupi to kupi” jak mawiał Jacek Kurski z PiS.  Więc czy te polskie władze ( dotyczy to przede wszystkim rządów wywodzących się z solidarności) chcą użyć  szowinistów ukraińskich do poskromienia Polaków, kiedy zaczną się buntować przeciwko obecnej kolonialnej władzy ?  W takim razie kogo te rządy reprezentują ? Roman Dmowski blisko wiek temu skwitował teren Ukrainy tak: że było to i jest zbiegowisko różnych typów z pod „ciemnej gwiazdy” z całego świata i ostrzegał  przed mieszaniem się w sprawy Ukrainy.

Zamieszczone zdjęcia twarzy też wiele mówią…

Księżycowy skarb pod ziemią Suwalszczyzny? Przesmyk Suwalski oraz tytanowa rozgrywka między Rosją a USA

Po co wojska NATO mają być rozmieszczone na Suwalszczyźnie..

Księżycowy skarb pod ziemią Suwalszczyzny? | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ

Temat podziemnych złóż tytanu pojawia się cyklicznie od prawie 50 lat. Specjaliści liczą, że w końcu uda się sięgnąć po warte biliony złotych pokłady rzadkich surowców leżące pod powierzchnią północnej Suwalszczyzny.

Szczegóły Ekoprojektu Tytan poznać będzie można na spotkaniu, które odbędzie się w czwartkowy wieczór w budynku dawnego ROKiS-u.

– W złożach najprawdopodobniej jest hel 3. To izotop pochodzenia księżycowego, wykorzystywany do produkcji ciepła i elektryczności. Wszystko wskazuje więc na to, że w dawniejszej epoce uderzył tu meteoryt – opowiada Jerzy Ząbkiewicz, suwalski społecznik i ekspert od górnictwa.

Jeżeli te informacje się potwierdzą, to wartość złóż leżących pod ziemią północnej Suwalszczyzny będzie większa niż pierwotnie oczekiwano. Według ekspertów znajduje się tam 100 mln ton tytanu, 400 mln ton żelaza i kilka mln ton wanadu.

– Złoża można wycenić na nawet na 8 bilionów złotych. Szacunki te opieram na danych z giełdy londyńskiej – wylicza Ząbkiewicz.

Budowę kopalni planowano już w latach siedemdziesiątych. To dlatego Suwałki wygrały rywalizację z Ełkiem i zostały województwem. Zakładano, że miasto rozrośnie się do 200 tysięcy mieszkańców, a z centrum na osiedle Północ kursować będą tramwaje

– Dobrze się stało, że tej kopalni wtedy nie wybudowano. Byłoby to nieefektywne, nieekologiczne i nieekonomiczne – podkreśla były górnik.

Przez czterdzieści lat zmieniła się jednak technologia wydobycia. Pierwotnie zakładano, że cały urobek transportowany byłby barkami na południe Polski. Te pchane miały być Czarną Hańczą, aż do Kanału Augustowskiego i Biebrzy. W Dolinie Rowelskiej powstałby zbiornik osadów powstałych z przeróbki i wzbogacania wydobytych rud.

– Teraz są zupełnie nowe rozwiązania, które nie szkodzą środowisku – mówi suwalski społecznik.

Ząbkiewicz proponuje, aby zakład wydobywczy przenieść pod Suwałki na tereny po byłwj żwirownia. Tam byłoby tylko wejście pod ziemię. Wiercona zostałaby bowiem sztolnia opadowa do dwóch największych złóż. Takie rozwiązanie przyjęła kopalnia w szwedzkiej Kirunie.

– Na powierzchni nikt nie zauważyłby, że pod ziemią dobywa się wydobycie i uszlachetnianie. Stamtąd tytan i żelazo podziemnym szybem trafiłby pod Suwałki, a potem koleją do zakładów produkcyjnych na całym świecie – snuje plany inżynier, który sam wiele lat spędził pod ziemią.

Korzyścią dla miasta będzie nie tylko lepsze skomunikowanie miasta. Bez drogi ekspresowej, szybkiej kolei i lotniska wydobycie nie byłoby możliwe.

– Zyskałby na tym cały region. Mieszkańcy Suwalszczyzny mieli by pracę i udział w zyskach. Korzystałyby usługi, gastronomia i branża hotelarska – zapewnia Ząbkiewicz.

Okazją do dyskusji o złożach będzie spotkanie, które w czwartek o 18.00 odbędzie się w budynku dawnego ROKiS przy ul Noniewicza 71. Zaprezentowany zostanie tam pomysł Ekoprojektu Tytan lokujący zakład górniczy pod Suwałkami. Podniesiony zostanie tam też temat wykorzystaniu wód termalnych znajdujących się pod ziemią Suwalszczyzny.


[11.01.2016] Ekspert od tytanu powalczy o Senat. Jerzy Ząbkiewicz będzie kandydował

[27.09.2014] Suwalskie złoża tytanu kuszą, ale budzą też lęk [zdjęcia]


Racjonalista – Przesmyk Suwalski oraz tytanowa rozgrywka między Rosją a USA

Autor tekstu:

Tzw. Przesmyk Suwalski (lub patrząc od strony Rosji: Korytarz Suwalski, ewentualnie od strony Litwy: Trójkąt Suwalski) stał się obecnie najbardziej newralgicznym miejscem napięcia między NATO a Rosją. Według przecieków Financial Timesa po warszawskim szczycie NATO ma w nim zostać rozlokowany batalion wojsk natowskich. W lutym anglojęzyczny Newsweek opublikował tekst poświęcony Przesmykowi Suwalskiemu: Putin’s Next Land Grab: The Suwalki Gap. Artykuł prezentuje natowski punkt widzenia według którego Przesmyk Suwalski to kilkudziesięciokilometrowy odcinek nieopodal najbardziej zmilitaryzowanego regionu Europy obsadzonego przez Rosjan, który może łatwo odciąć państwa bałtyckie. Gdyby Rosja chciała opanować Pribałtikę, gdzie posiada spore zasoby zielonych ludzików, powinna kontrolować Przesmyk Suwalski.

Jest to tym bardziej realne, że tzw. Trójkąt Suwalski jest historycznym polem napięć między Polską i Litwą, które w XX w. walczyły o jego kontrolę, a pozostałości tych konfliktów żywe są do dziś w postaci niełatwego sąsiedztwa mniejszości polskiej i litewskiej, które to antagonizmy sprawnie podsyca i wykorzystuje strona rosyjska. Strona polska dążąc do budowy poprawnych relacji z Litwą nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb i poczucia wrażliwości polskiej mniejszości na Litwie. W przestrzeń tę wchodzi Rosja, w efekcie coraz częściej mówi sie o prorosyjskich inklinacjach i sympatich mniejszości polskiej.

Tituszki prowadzą nas na Mińsk

Narrację tę można by traktować jako element natowskiej wojny informacyjnej i pewnie w jakiejś mierze tym ona jest. Problem jest jednak w tym, że to nie NATO, lecz Rosja pierwsza zaczęła snuć wizje inwazji rosyjskiej przez Przesmyk Suwalski. We wrześniu 2009 r. tuż za wschodnią granicą Polski odbyły się wielkie manewry białorusko-rosyjskie pod kryptonimem Zachód. Wzięło w nich udział 12,5 tys. żołnierzy. Wtedy scenariusz manewrów tak wyglądał: W Grodnie wybucha polskie powstanie. Prezydent Białorusi wzywa na pomoc Rosję. Moskwa przeprowadza desant na Grodno. W opanowanym już przez Polaków mieście lądują tysiące rosyjskich komandosów. Rewolta zostaje stłumiona, a bratnie armie odpierają atak obcych wojsk z Polski z użyciem broni nuklearnej.

Czy strona polska przed 2009 zgłaszała jakiekolwiek pretensje do Grodna? Czy białoruscy Polacy wykazują dążenia separatystyczne? Łukaszenka niejednokrotnie mówił, że takie tendencje są obecne wśród Polaków. Nie były to obawy wyłącznie Łukaszenki. Na początku lat 90. obawy o oderwanie Grodzieńszczyzny wyrażali także białoruscy „odrodzeniowcy”.

W 2006 władze białoruskie zaczęły dążyć do zbliżenia z Polską, lecz w kolejnych latach kurs ten uległ załamaniu. Już po ćwiczeniach „Zachód” Łukaszenka mówił:

„Nie mogą uspokoić się Polacy. Nie jest dla was tajemnicą: otóż zachodnia granica [według rządu polskiego] powinna przebiegać pod Mińskiem. Ani mniej, ani więcej. I niektórzy typu Sikorskiego, oni i on mają przed oczami kresy wschodnie (…). Na wszelkie sposoby pragną odciąć od nas część Zachodniej Białorusi, dlatego ja powinienem im powiedzieć: dopóki żyję i tu istnieję jako prezydent kraju, nie zobaczą tego tak jak własnych uszu. (…) Stosować na nas naciski za pośrednictwem piątej kolumny, za pośrednictwem swoich wybranych działaczy — nie uda się”.

Należy jednak podkreślić, że Łukaszenka nie oskarżał Polaków, a jedynie niewielką grupkę pod przewodem Angeliki Borys. Konflikt wokół Związku Polaków na Białorusi mógł z pewnością dawać podstawy do różnych teorii spiskowych. Czymś kuriozalnym była bowiem sytuacja, kiedy organizacja uważająca się za przedstawicielstwo mniejszości polskiej angażuje się frontalnie w ruchawkę mającą na celu obalenie Łukaszenki, podczas kiedy jest on popierany niemal przez wszystkich Polaków mieszkających na Białorusi.

Łukaszenka wielokrotnie to podkreślał, że Polacy na Białorusi to są „nasi ludzie”, podnosił, że został wybrany na prezydenta głosami Polaków, którzy w 1994 niemal w 100% głosowali właśnie na niego a nie na jego kontrkandydatów, i że w kolejnych wyborach Polacy na Białorusi zdecydowanie stali przy Łukaszence. Kiedy więc Warszawa traktowała politykowanie ZPB jako wyraz obrony interesów mniejszości polskiej na Białorusi, trudno się dziwić, że Łukaszenka zaczął się obawiać, że polskie władze usiłują wyhodować na Białorusi separatyzm polityczny.

Łukaszenka: To nasi Polacy

Dziś sytuacja między Polską a Białorusią zaczyna się diametralnie odmieniać. Łukaszenka przestał się już chyba obawiać zagrożenia polskiego, coraz większy za to niepokój czuje ze strony imperializmu rosyjskiego. Zwłaszcza po aneksji Krymu i destabilizacji Ukrainy, gdzie wyraźnie się odciął od polityki rosyjskiej. Być może dostrzegł to co niektórzy w Polsce podnosili tuż po wybuchu całej awantury wokół Związku Polaków na Białorusi, że jest to długofalowa strategia, w której aktywną rolę odegrała Rosja, obliczona na skłócenie Polski z Białorusią oraz stworzenie wrażenia w UE, że to Polska jest źródłem nieustannych konfliktów ze wschodnimi sąsiadami Unii (K.S. Skibiński, Długa ręka Putina, „Głos” 2005, nr 32/33, s. 5. Zob. także: K. Wyszkowski, Czerwoni prowadzą nas na Mińsk!, „Głos” 2005, nr 32/33, s. 4). Oczywistym i głównym beneficjentem takiego skłócenia jest właśnie Rosja, która nie tylko separuje Białoruś od Zachodu, ale i wykuła sobie w ten sposób drogę do budowy rurociągów Nord Stream. W efekcie tej polityki budowane w latach 2006-2007 zalążki unii energetycznej zostały w latach 2008-2009 zastąpione polityką separatyzmu energetycznego, którego sztandardowym projektem stał się Nord Stream właśnie.

Dziś narody Europy Środkowej są coraz bardziej świadome z jaką intensywnością aplikuje się im politykę divide et impera.

Gdyby Rosja chciała za pomocą jakiejś prowokacji mocniej związać ze sobą wątlejący związek z Białorusią oraz przejąć kontrolę nad Przesmykiem Suwalskim, posłużyłaby się najpewniej bardzo specyficznymi zielonymi ludzikami — byłaby to najpewniej ludność polskojęzyczna zamieszkująca Białoruś i Litwę.

Czyż jednak nie jest to political fiction, całkowicie oderwane od rzeczywistości? Po cóż Rosja miałaby prowadzić ofensywę wobec małych kraików przybałtyckich, po cóż miałaby powtarzać nieudany eksperyment radziecki? Otóż z tego samego powodu dla którego tak zacięcie walczy o Ukrainę: chodzi o możliwie długie utrzymywanie monopolu energetycznego Rosji w Europie Środkowej. W sytuacji wzmagającej się konkurencji na rynku gazu, sprawą newralgiczną dla Rosji jest obrona rynku europejskiego. Rosja zachowuje swe atuty konkurencyjne dla Europy Zachodniej w szczególności dzięki temu, że drenuje energetycznie Europę Środkową, nie ponosząc de facto opłat tranzytowych. Kiedy kraje Europy Środkowej zrzucą monopol energetyczny Rosji, tej znacząco mogą wzrosnąć koszty i coraz trudniej może jej być konkurować z surowcami energetycznymi z Morza Kaspijskiego czy z Zatoki Perskiej — oba te źródła leżą znacznie bliżej niż Syberia z której dziś Europa czerpie swoje surowce. Przewaga konkurencyjna źródeł syberyjskich utrzymuje się dzięki energetycznej kontroli Europy Środkowej — kontroli, która obecnie Kremlowi zaczyna się wymykać z rąk. Jest to zagrożenie dla rosyjskiej wydolności ekonomicznej, więc odwołanie się do metod wojny hybrydowej dla utrzymania tego status quo, dla obrony się przed wolnym rynkiem energetycznym, jest w pewnym sensie zrozumiałe.

Pribałtika jest obecnie w trakcie próby demonopolizacji rynku energii, co siłą rzeczy jest ciosem dla rosyjskich interesów. Naiwnym byłoby przypuszczenie, że Rosja będzię się temu przyglądała bezczynnie.

Kryzys helowy

Kontrola Przesmyku Suwalskiego jest jednak istotna nie tylko a może nawet i nie przede wszystkim z czysto geostrategicznego punktu widzenia.

Tak się bowiem złożyło, że ten newralgiczny geograficznie obszar jest także potencjalnie niezwykle cenny surowcowo — jest bowiem nienaruszonym depozytem metali rzadkich do których dostęp jest coraz bardziej problematyczny w związku z narastającymi konfliktami energetycznymi między Zachodem a Rosją.

Od 2010, czyli mniej więcej od czasu wybuchu hybrydowego konfliktu energetycznego między Rosją a Zachodem, Rosja wprowadziła embargo na eksport helu-3. Dla zachodnich rynków oznacza to rosnący problem, gdyż na świecie wyczerpują się zasoby tego izotopu, którego znacznie wzrosło znacząco po 2001 w związku z wojną z terroryzmem. Z helu-3 tworzy się czujniki neutronów, które stosuje się na bramkach lotnisk, portów, przejść granicznych i innych miejsc wymagających wyższego stopnia bezpieczeństwa. Hel-3 jest poza tym wykorzystywany w przemyśle naftowym i gazowym, gdyż przydaje się podczas głębokich wierceń i ocenie wielkości nowych złóż ropy czy gazu. Ponadto hel-3 wykorzystuje się przy osiąganiu bardzo niskich temperatur, nawet rzędu mili-Kelwinów. Jest więc surowcem niezwykle istotnym dla bezpieczeństwa, badań naukowych oraz medycyny.

W 2008 ceny helu-3 wzrosły kilkunastokrotnie. Zapotrzebowanie na hel-3 znacznie przewyższa światowy potencjał produkcyjny, więc jego ceny dalej rosną (gram złota kosztuje 150 zł, gram helu-3 — ok. 70 tys. zł). Kiedy w 2010 Rosja wprowadziła swoje embargo na eksport sytuacja jeszcze bardziej się skomplikowała. W 2012 ukazała się książka „Future of helium as a natural resource” (William J. Nuttall, Richard H. Clarke, Bartek A. Glowacki) postulująca powołanie Międzynarodowej Agencji Helu, która zajmie się uregulowaniem rynku tego cennego i kończącego się surowca, który dziś jest w dużej mierze marnotrawiony.

Tymczasem prawdziwy boom na hel-3 jest dopiero przed nami. Uważany jest on bowiem za surowiec przyszłości, w oparciu o który można stworzyć przyszłą energetykę jądrową całkowicie ekologiczną, bez odpadów radioaktywnych. Koncepcja ta wyszła poza stadium gdybania i od kilku lat jest już w stadium realizacji, zaś projekt tej energetyki — budowa fuzyjnego reaktora termojądrowego ITER ma zostać ukończona w 2019. Jest to projekt w pełni międzynarodowy o skali, która ustępuje jedynie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Obecnie jedynie pięć krajów na Ziemi produkuje hel: USA, Algieria, Rosja, Polska i Katar. Jedyna w UE fabryka produkująca hel znajduje się w polskim Odolanowie. Tamtejszy oddział PGNiG, znany jako Krio, zbudowany jeszcze za Gierka, to jedna z sześciu firm na świecie, która produkuje hel. Polski hel w większości skupują Niemcy. By rozwiązać globalny problem z kończącym się helem planuje się jego import z samego Księżyca. Odolanów prowadzi badania w zakresie pozyskiwania izotopu hel-3 z helu-4.

W tym roku pojawiły się doniesienia, że Polska dysponuje złożami nie tylko helu-4, ale i niezwykle rzadkiego helu-3: w Przesmyku Suwalskim oraz w Sudeckim Uskoku Brzeżnym. Tę pierwszą lokalizację wskazuje Jerzy Ząbkiewicz, suwalski ekspert od górnictwa, który od wielu już lat walczy o reaktywację zarzuconego gierkowskiego projektu eksploatacji suwalskich surowców polimetalicznych. Drugą lokalizację wskazał Michał Banaś, geolog z PAN.

Tytan — Pięta Achillesa Zachodu

O ile doniesienia o polskich zasobach „kosmicznego” Helu-3 na Dolnym Śląsku i w Przesmyku Suwalskim mają status mniej lub bardziej wiarygodnych hipotez, o tyle nieeksploatowane bogate zasoby metali rzadkich występujących właśnie na Dolnym Śląsku oraz w Przesmyku Suwalskim są już faktami popartymi raportami mineralogicznymi.

Informacja ta ma o tyle strategiczne znaczenie, że w kontekście narastającego konfliktu między Zachodem a Rosją, ta ostatnia straszy rozszerzeniem embarga surowcowego obejmującego metale rzadkie, które mogłoby uderzyć w zachodnią gospodarkę. 3 lipca 2014 zastępca sekretarza Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej Jewgienij Lukianów mówił: „Oto kilka przykładów: Boeing, który niedawno wyprodukował Dreamlinera i otrzymał ogromną ilość zamówień i kontraktów z terminami wykonania i możliwymi karami w razie opóźnienia realizacji zobowiązań. Jednak tytan dla tych cudownych samolotów dostarczany jest z Rosji. A jeśli przestaniemy go dostarczać, ile odszkodowań będzie musiał zapłacić Boeing za zerwanie dostaw? Na pewno to nie jest najlepsze rozwiązanie dla Boeinga”.

W słowach tych nie było ani cenia przesady, gdyż od rosyjskiego tytanu są uzależniona oba wielkie mocarstwa świata: zarówno USA, jak i Chiny. To Rosja jest dziś największym na świecie eksporterem tytanu, którego technologie powstają w rosyjskiej Dolinie Tytanowej. Rosyjska kompania „VSMPO-AVISMA” to największy na świecie producent tytanowych półfabrykatów. Rosja to jedyny kraj świata, który posiada niezwykle mocne łodzie podwodne z tytanu. Gdyby Rosja zrealizowała swoje groźby dotyczące tytanu, amerykańska zbrojeniówka popadłaby w tarapaty. Być może tutaj należy szukać odpowiedzi na pytanie dlaczego w konflikcie na Ukrainie Amerykanie ograniczyli się głównie do sankcji i tupania nogą. Rosja jest obecnie królem tytanu a zapotrzebowanie na ten surowiec będzie w najbliższych latach dynamicznie rosło. Skalę zależności amerykańskiej obrazuje to, że nawet w czasie Zimnej Wojny Amerykanie sprowadzali tytan z ZSRR.

Tytan jest obecnie główną kartą przetargową Rosji i słabością surowcową Zachodu.

Tymczasem tuż przy rosyjskim terytorium kaliningradzkim, w korytarzu łączącym Białoruś z Obwodem Kaliningradzkim, znajdują się największe w Europie złoża tytanu, wanadu i innych pierwiastków rzadkich. I to nie jest jedyne miejsce w Polsce, gdzie występuje tytan.

Gdyby Polska uruchomiła swoje zasoby polimetaliczne mogłaby stępić ostrze tytanowego szantażu Rosji wobec Zachodu.

Próba budowy tytanowej Polski

Dwukrotnie podejmowano w Polsce konkretne próby eksploatacji tytanu i za każdym razem kończyły się one tragicznie.

Pierwszy raz próbę taką podjęła ekipa Gierka, której nie można odmówić wizjonerstwa gospodarczego, bez względu na całą późniejszą propagandę antygierkowską. W 1977 to Gierek uruchomił jedyną w Europie wytwórnię helu, która do dziś jest unikatem w skali świata. Wkrótce potem podjęto zamysł uruchomienia suwalskich złóż tytanu i wanadu — w oparciu o kredyty niemieckie. W 1979 w konsorcjum banków zachodnioniemieckich zaciągnięto pożyczkę 750 mln marek, które miały być przeznaczone na kopalnię suwalską. Spłata pożyczki oprocentowanej w wysokości 7,5% miała zostać dokonana w okresie 1984-1989 — pod warunkiem, że wydobyty wanad będzie sprzedawany do Niemiec. W 1980 powstało przedsiębiorstwo Kopalnia i Zakład Wzbogacania Rud Polimetalicznych „Krzemianka” w budowie. W Suwałkach zbudowano pierwsze bloki mieszkalne dla górników ze Śląska, w Potaszni powstała specjalna bocznica kolejowa.

Kilka miesięcy później rząd Gierka został obalony i internowany przez juntę wojskową inspirowaną z Kremla. Od tego czasu na straży suwalskich złóż stoją zielone ludziki, tzw. ekologowie, którzy gotowi są do bezpardonowej wojny hybrydowej z każdym projektem uruchomienia złóż polimetalicznych. Podnoszą oni wprawdzie dobrostan Suwalskiego Parku Krajobrazowego, tyle że obecnie istnieją technologie wydobywcze przyjazne przyrodzie, stosowane w Kirkuny w Szwecji czy w kopalniach fińskich. Tym bardziej, że suwalskie złoża leżą dość głęboko w bardzo wytrzymałym górotworze składającym się ze skał krystalicznych, wolnych od zagrożeń gazowych. Zielone ludziki nie chcą jednak słyszeć o żadnych technologiach. Tytan ma nie być w Polsce wydobywany!

W 2014 sekretarz generalny NATO Anders Fogh Rasmussen zarzucił rosyjskim agentom tajną współpracę z zachodnimi organizacjami ekologicznymi, poprzez które Rosja dokonuje „wyrafinowanej operacji informacyjnej i dezinformacyjnej”, wymierzonej w walkę z wydobyciem gazu łupkowego. Jeśli Rosja używa organizacji ekologicznych działających na Zachodzie do wojen energetycznych, to można się domyślić, że celem analogicznej wojny hybrydowej mogą także być polskie złoża tytanu.

Druga próba eksploatacji tytanu została podjęta w 2011. W lutym tego roku należąca do związanego z prawicą Jana Łuczaka firma Dolnośląskie Surowce Skalne, ogłosiła, że otrzymała raport z badań mineralogicznych dotyczący eksploatowanego przez nią złoża Pilawa Górna, który odkrył dzierżoniowskie złoża tytanu i innych metali rzadkich. Łuczak postanowił zostać potentatem tytanowym. Kilka miesięcy później udało mu się kupić mongolską spółkę, która posiadała koncesję do złóż metali rzadkich w Mongolii. „To dopiero fascynujące, złoża, które chcą blokować Chińczycy, którymi interesują się Rosjanie dostaje Jan Łuczak z Dolnego Śląska”. Przeciwko projektom Łuczaka nie dało się uruchomić zielonych ludzików, gdyż ani złoża pilawskie ani mongolskie nie były objęte żadnymi parkami. Kilka miesięcy później ogłoszono, że Łuczak nagle zmarł. Jego firmy zostały natomiast zlikwidowane — w cieniu licznych skandali, fatalna sprawa bankructwa Kieleckich Kopalń Surowców Mineralnych.

Klasa Rettingera

W 2014, kiedy Rosja zaczęła szantażować Zachód tytanem, ukazała się w Polsce dość głośna książka Rettingera pt. Klasa (Wydawnictwo Otwarte). Jest to świetnie napisany thriller polityczny, którego osnową akcji jest wielka gra o suwalski tytan pomiędzy amerykańską korporacją a sterowanymi przez Moskwę zielonymi ekoludkami. By dobrać się do suwalskich złóż tytanu, blokowanych przez zielone ludziki, amerykańska korporacja postanawia zaaranżować w okolicy wielką katastorfę ekologiczną. W ten sposób budowano fortuny takich gigantów jak Rockefeller, który za pomocą wynajętych zbirów aranżował eksplozję w fabryce konkurenta, po czym wkraczał jak dobry samarytanin, oferując ludności pracę.

Rettinger pokazał zagrożenia, jakie się mogą wiązać z procesem odblokowania polskich złóż.

Oto pojawia się wielki kapitał zagraniczny gotowy zainwestować 5 mld w uruchomienie suwalskiego tytanu (banksterska firm East Fund). Jest to typowa neokolonialna firma, która za pomocą łapówek i uciekania się do metod gangsterskich dobiera się do bogactw naturalnych krajów trzeciego świata i transformujących się.

East Fund postanawia uciec się do wielkiego sabotażu, by rozwiązać problem zielonych ludzików: ściągają z Niemiec trzy cysterny wypełnione odpowiednio izocyjanianem metylu, oraz butanem — dla wywołania katastrofy ekologicznej, która załatwi problem z Natura 2000. Izocyjanian metylu znamy przede wszystkim z wielkiej katastrofy przemysłowej w indyjskim Bhopalu, po wybuchu fabryki Union Carbide w 1984, co zabiło 3 tys. ludzi w momencie wybuchu, a kolejne 15 tys. w wyniku powikłań.

„Klasa” dotyka problemu bogactw naturalnych Polski o które ponad polskimi głowami toczy się bój różnych potęg. Polska posiada wielkie nieeksploatowane bogactwa naturalne, które mogłyby z naszego kraju zrobić drugą Norwegię. Ze względu jednak na sytuację polityczną w kraju — ich eksploatacja jest generalnie zablokowana. Przyczyny tego stanu rzeczy są złożone, lecz są to przede wszystkim przyczyny polityczne, a nie ekonomiczne.

Problem nie sprowadza się do sporu pomiędzy biznesowym stanowiskiem „wydobywać” oraz ekologicznym „nie wydobywać”. Rzecz bowiem w tym, by polskie złoża uruchomić we właściwy sposób. Mądre odblokowanie polskich bogactw naturalnych nie jest kwestią li tylko rozwoju gospodarczego, lecz skoku cywilizacyjnego. Niemądre uruchomienie polskich zasobów może natomiast doprowadzić do zaprzepaszczenia tego potencjału. Niemądre odblokowanie surowcowe Polski może się zakończyć korupcyjną wyprzedażą tych złóż zagranicznym gigantom, analogicznie jak przeprowadzono proces poskiej prywatyzacji. Ergo: Polska jako kraj i Polska jako ludzie niewiele mogą z tego mieć. Tylko przy zachowaniu w kraju zysków ze sprzedaży krajowych surowców będziemy mieć skok cywilizacyjny w Polsce. Moment musi być też właściwy technologicznie: odpowiednia technologia wydobywcza, dopracowana pod kątem polskiej geologii zminimalizuje szkody ekologiczne.

Twórczość Dominika Wieczorkowskiego Rettingera jest czymś więcej niż polityczną fikcją. Ma on na swoim koncie scenariusz serialu politycznego „Ekipa”, kończący się śmiercią polskiego prezydenta w katastrofie lotniczej. Serial powstał w 2007.

Model neokolonialny kontra norweski

W 2014 po latach znów ożyła dyskusja o polskim potencjale kryjącym się pod naszą ziemią. Rosja grozi Zachodowi wojną tytanową, Rettinger pokazuje wyścig o suwalski tytan między amerykańską korporacją a zielonymi ludzikami. Gazeta Wyborcza, która stoi w Polsce na straży neokolonialnego status quo, publikuje tekst o suwalskim tytanie zatytułowany: „Nie stać nas na ten skarb”. Ergo: musimy go komuś oddać. Najlepiej Sorosowi i spółce.

Wyborcza pisze, że nie stać nas na polski tytan w czasie kiedy KGHM za 9 mld zł przejmuje kanadyjską spółkę górniczą i włącza się w budowę kopalń miedzi w Chile. Dlaczego KGHM miałoby nie wejść w polski tytan? W ostatnich latach KGHM udowodnił, że świetnie sobie radzi z innowacyjnymi technologiami. W 2003 RMF donosił: „Rosjanie pozyskali rzadki pierwiastek. Rosyjskim naukowcom udało się uzyskać 9 gramów renu, bardzo rzadkiego metalu, używanego w produkcji silników lotniczych i wszędzie tam, gdzie wymagane są materiały o bardzo wysokiej żaroodporności. Rosjanie twierdzą, że źródłem tego rzadkiego materiału może stać się wulkan z Wysp Kurylskich. W ten sposób Rosja może zaspokoić potrzeby swojego przemysłu i stać się eksportowym potentatem”. Rosja nie stała się potentatem renowym, lecz dzięki KGHMowi stała się nim Polska. W 2006 powstała spółka Ecoren. Dziś Polska jest jedynym w Europie producentem renu z własnych źródeł i czwartym producentem na świecie.

Złoża polimetaliczne pod Suwałkami szacowane są na ok. 2 miliardy ton, zawierają 25-38 proc. żelaza, 7 proc. tytanu, 0,3 proc. wanadu, zlokalizowane są na głębokości od 850 m do 2,3 km. Czy to może być opłacalne, czy to nie za głęboko? Porównajmy to ze szwedzką kopalnią Kiruna (zarówno pod Suwałkami jak i w Kirunie występują podobne tzw. anomalie magnetyczne). Od 1898 wydobyła ona ok. 1 mld ton rudy żelaza (z 1,8 mld ton). Do 1999 kopalnia docierała do głębokości 775. Obecnie zeszli już do głębokości 1365 m. Kiruna nie zawiera jednak tytanu. Szwedzi mają natomiast złoże tytanowe w Ruoutevare, zawiera ono ok. 120 mln ton rudy, zawierającej 39,1% żelaza, 5,7% tytanu oraz 0,2 wanadu. W 2010 powstało studium wykonalności, które potwierdziło opłacalność komercyjną złoża. W Suwałkach samego tytanu może być od 50-100 mln ton.

Tytan to bardzo ciekawy metal. Tylko nieznacznie cięższy od aluminium, jest bardziej wytrzymały niż stal. Stopy tytanu stanowią perspektywiczny materiał dla samolotów przyszłości. Z uwagi na największy współczynnik wytrzymałości do ciężaru właściwego, wysoką odporność na korozję i wysoką temperaturę topnienia wykorzystywane są w przemyśle lotniczym, morskim, kosmicznym oraz w pociskach. Stopy tytanu używane są do produkcji większości elementów głowic wirników w śmigłowcach.

Naturalnie, najgorsze co mogłoby się przydarzyć cennym polskim surowcom, to oddanie ich eksploatacji dla międzynarodowych korporacji pod rabunkowe wydobycie i eksport z którego Polska wiele mieć nie będzie. Najcenniejsze polskie pierwiastki powinny być także przetwarzane głównie w kraju. Być może właśnie teraz rodzi się po temu dobra okazja. Jednym z elementów Planu Morawieckiego jest oparcie rozwoju Polski na przemyśle kosmicznym. Komplementarnym elementem tego zamysłu powinno być uruchomienie polskich surowców „kosmicznych”. Mamy już ren, może więc pora i na tytan.

Zwolennicy Polski jako skansenu w nowoczesnych fatałaszkach

Eksploatacja krajowych surowców w ramach spółek państwowych daje szanse na zorganizowanie wydobycia w sposób zrównoważony, bez niepotrzebnych szkód dla środowiska. Nie powinno się jednak wychodzić z założenia, że nie można przekształcać natury, czyli tego, co jest na powierzchni. Podziemne bogactwa są po to, by służyć cywilizacji ludzkiej i powinny zostać wydobyte i zakumulowane w wytworach kulturowych.

Po wiekach bezmyślnego niszczenia przyrody, zrodziła się na zachodzie ultrakonserwatywna religia głosząca kult nieingerencji w przyrodę, która prowadzić ma do zbawienia planety od zagłady. Jest to zabobon.

Długofalowo okaże się, że nawet górnictwo odkrywkowe węgla brunatnego, uważane za najbardziej destruktywne dla krajobrazu, nie niszczy lecz tworzy zupełnie nową jakość. Wielkie wyrobiska pokopalniane są sukcesywnie bowiem zamieniane w jeziora, stawy, lasy. Dzięki tego rodzaju procesom pokopalnianym Niemcy zwiększą stan swoich jezior o 20%, co daje także rosnący potencjał retencyjny. Największe polskie wyrobiska brunatne nie będą w przyszłości pustkowiem z księżycowym krajobrazem, lecz atrakcją turystyczno-rekreacyjną, konkurującą z Pojezierzem Mazurskim. To pod Bełchatowem powstanie najgłębsze jezioro w Polsce, dwa razy głębsze od najgłębszej obecnie Hańczy znajdującej się w Suwalskim Parku Krajobrazowym. Wielkie odkrywki zamienią się w dwa jeziora wielkości Gopła każde, lasy, stawy, zmieniając gminę górniczą w turystyczno-rekreacyjną z pięknymi plażami, portem jachtowym. Na tych nowych jeziorach mają zostać zatopione różne atrakcje, które będą przyciągały amatorów nurkowania.

Tak wyglądają byłe wyrobiska węgla brunatnego w Niemczech. W Polsce wdrażany jest obecnie analogiczny projekt dla Bełchatowa. Fot. David Claughton

Jeśli idzie o wydobycie metali na wrażliwym przyrodniczo terenie, to istnieje szereg nowoczesnych technologii wydobywczych, które można odpowiednio dostosować do polskich warunków. Może to być biotechnologia, czyli instalacja działająca na zasadzie biologicznej oczyszczalni ścieków. Działa to w myśl schematu: bakterie pożerają metale, a następnie z bakterii pod wpływem elektrolizy odzyskuje się czysty metal. Inną nowatorską metodą ma być plazmotron. Zamiast potężnej wiertni instaluje się palnik plazmowy wielkości długopisu, który wytwarzając temperaturę 8000 st. C kruszy i tnie skałę. Plazmowe technologie górnicze rozwijają zwłaszcza Słowacy (GA Drilling). Naukowcy mówią również o robotach, które będą transportowały urobek i dokonywały wstępnej przeróbki na złożu.

Podziemia kopalni w Kiruny — w przyszłości w podziemnych wyrobiskach mogą powstawać podziemne miasta, które mogą być czymś więcej niż schronami przeciwatomowymi — mogą gwarantować przetrwanie ludzkości, gdyby stanęła w obliczu kolejnego kataklizmu naturalnego na powierzchni ziemi

Naturalnie ekotechnologie górnicze nijak nie osłabiają oporu zielonych ludzików. Cytując Klasę Rettingera:

„Dla nich Polska może być biednym, zadłużonym zaściankiem, byleby mogli się wykrzyczeć. Myślisz, że nikt za nimi nie stoi? Rosja finansuje nasze organizacje ekologiczne, które robią wrzawę o gaz łupkowy. Założę się, że teraz o tytan też. Przywódcy ekologów to cyniczne dranie, a cała reszta… dzieciaki, naiwne i sterowalne”.

Zjawisko to zawiera w sobie rzadko dostrzegalny paradoks. Często mówi się o tym, że fundamentaliści religijni chcą zamienić Polskę w jeden wielki skansen. Na ogół myśli się tutaj jednak o fundamentalistach chrześcijańskich. Tymczasem największym fundamentalizmem, który chce Polskę zamienić w jeden wielki skansen jest właśnie ekoreligia, z jej centralną wiarą w zbawienie przez nieingerencję w przyrodę. Ten fundamentalizm religijny, który tłamsi rozwój kraju, zatrzymując go na poziomie gospodarki nisko rozwiniętej, jest dziś krzewiony najmocniej z ambon ubierających się w najbardziej postępowe fatałaszki (Agora i jej agendy medialne).

NATO w Przesmyku

Wracając do Przesmyku Suwalskiego. Być może nie jest przypadkiem, że naraz urósł on do najbardziej strategicznego miejsca Polski, które staje się polem napięcia między Rosją a NATO. Być może nie chodzi przy tym ani o widmo polskiej insurekcji w Grodnie ani o grożbę inwazji na kraje bałtyckie, lecz właśnie o to, co odmalował w Klasie Rettinger: wyścig po suwalskie złoża tytanu, który rozpoczął się wkrótce po tym, jak Rosja zaszantażowała Zachód embargiem na tytan. W takiej sytuacji uruchomienie największych złóż tytanu w Europie dałoby NATO szansę na uwolnienie się o rosyjskiego szantażu.

Rozkład wojsk NATO według Newsweeka

Rosjanie nie muszą wcale dokonywać inwazji na Przesmyk Suwalski, by był on sparaliżowany. Wyciągając lekcję z wszystkich dotychczasowych prób uruchomienia polskiego tytanu, które nie powiodło się nie tylko w Suwałkach, ale i na Dolnym Śląsku, trudno byłoby Polsce organizować wielkie wydobycie superwrażliwego strategicznie surowca tuż pod bokiem rosyjskiej superfortecy kaliningradzkiej. Kiedy koncerny uruchamiają wydobycie ropy czy gazu na newralgicznych wodach, są często asekurowane przez flotę wojenną. Z tym samym możemy mieć do czynienia w Przesmyku Suwalskim. Obecność międzynarodowego kontyngentu wojsk daje lepsze zabezpieczenie przed ewentualną prowokacją, lecz stwarza też problem w postaci działki za ochronę. Gdyby Polska chciała wydobywać tytan Amerykanie powinni zadowolić się faktem zabezpieczenia strategicznych zasobów tytanu w kraju należącym do NATO. Polskie zasoby muszą jednak pozostać w dyspozycji polskiej. Powinny posłużyć wzmocnieniu polskiej gospodarki w razie kontynuowania amerykańskiego Pivotu na Pacyfik. Gdyby miało być inaczej trzeba będzie z zielonymi ludzikami przykuwać się do drzew, by blokować wszelkie koncepcje rabunkowej eksploatacji.

Mariusz Agnosiewicz

Redaktor naczelny Racjonalisty, założyciel PSR, prezes Fundacji Wolnej Myśli. Autor książek Kościół a faszyzm (2009), Heretyckie dziedzictwo Europy (2011), trylogii Kryminalne dzieje papiestwa: Tom I (2011), Tom II (2012), Zapomniane dzieje Polski (2014).

Strona www autora

Liczba tekstów na portalu: 832  Pokaż inne teksty autora
Liczba tłumaczeń: 3  Pokaż tłumaczenia autora

Oryginał.. (,10016)
(Ostatnia zmiana: 20-06-2016)

Seksualne podteksty w imperium masona Disneya i nie tylko. Pedofilia w Holyweird.

Nic dziwnego, że dzieci z „klubu myszki Mickey” po rozpoczęciu dorosłej kariery zachowują się nieludzko.

„Bóg dał im talent, a Szatan sławę”.

Kanye West miał czelność powiedzieć „George Bush nie dba o Czarnych!” podczas tragedii po huraganie Katrina, kiedy specjalnie zalano i zniszczono czarne dzielnice, a do Czarnych szukających ratunku, wody, jedzenia szkolona przez izraelskich specjalistów sprowadzonych po 9/11 policja strzelała jak do kundli.

Wkrótce potem w dziwnych okolicznościach zmarła jego matka po rutynowym zabiegu kosmetycznym, zagrożono mu także więzieniem za sprzeczkę z „dziennikarzem” na lotnisku. Teraz jest „mężem Kim Kardashian” – kontrolowanym produktem, dzięki któremu branża rozrywkowa zarabia wielkie miliony, przy okazji dając mu łapówkę za milczenie.

A to tylko jeden przykład z wielu jak się niszczy ludzi, którzy się sprzeciwią.

WARNING!!! Disney sexual subliminal messages

Elijah Wood Exposes Satanic Hollywood Child Abuse + Blood Sacrifices Exposed

15 Years Old Girl Survive Illuminati Satanic Ritual Abuse

Was Beyonce Sexually Abused by Illuminati Handler?


ILLUMINATI CELEBS Before & After Selling Their Soul/Demonic Possession Eyes are Windows to The Soul

Illuminati compilation clips 100% real

The Grammys 2016: Illuminati Holograms and the Birth of the New Race

Last Grammy Awards Ever: Lady Gaga Unveils Lucifer CERN (2016)

Grammys 2016: The Truth about Lady Gaga’s Hologram Face during David Bowie Tribute

Aaliyah Blood Sacrifice Exposed By Mary J Blige – Satanic Music Industry

Celebrities Expose Satanic Agenda in Hollywood !

The Secret Industry (Illuminati 2016)

Rappers Speak and Expose Devil Worship in Hip Hop Music

Illuminati : „Beyonce is dead, I AM Sasha Fierce „


Beyonce’s Secret Illuminati 2012 Message

Beyonce’s Lemonade: Illuminati and Occult Symbolism Analysis

Beyoncé Plays „Lucifer” in New Music Video (2016)


Beyonce Admits Illuminati Membership to Oprah Winfrey, Reports The Huffington Post?

Aaliyah And Beyonce Conspiracy Pt.2

The Occult Revelation in the Last Days of TLC’s Left Eye

Amenda Bynes MK-Ultra Mind-Control Hollywood Style by J. Parra

Frank Zappa Exposing the illuminati

I SOLD my Soul to the DEVIL! – Katy Perry, Kanye West, Eminem, Snoop Dogg, Bob Dylan

Super Bowl 50: Illuminati Ritual of Alchemy, HELTER SKELTER, and the Rosy Cross

Hollywood exposed: witchcraft, satanism, pedophilia in Hollywood and government [MIRROR]

BANNED Discovery Channel Documentary Satanism and Pedophilia EXPOSED

The Boy Business

TOP 5 Illuminati MK-ULTRA Mind Control Moments In History

Miss Universe 2015: The Humiliation Ritual + MK-ULTRA Terror

MK-Ultra victims (Alter egos)

MK Ultra The Handlers

Jim Carrey , Shia labeouf and Ashton kutcher blowing the whistle on ILLUMINATI ???

Rapper Rick Ross Says Illuminati Allegations „A Compliment” In Rolling Stone Interview


Illuminati Rebellion: It Will Cost You Your Life (Michael & Spears)

Britney Spears – A VICTIM OF ILLUMINATI – Full Video


Prince Exposes Illuminati Depopulation Plans!!!


Illuminati Celebrity Satanism Exposed!! 2015 [Full Documentary]

T.V. Show Unveils Satan for Christmas: The Ultimate „Alien” Disclosure (Childhood’s End Commentary)


Satanic Illuminati Celebrity Sacrifices Exposed!! 2015

Try to debunk this – Satanic Hollywood – Evidence and Proof

Tupac exposing the truth about the illuminati ILLUMINATI KILLED 2PAC

Jennifer Lopez Satanic Blood Sacrifices EXPOSED!

Blood Sacrifices Exposed

VIGILANT CHRISTIAN MARIO EXPOSED **I’ve been living a double life**


9/11 REWIND: Donald Trump FAKE Green Screen „Ground Zero” Interview

Po obejrzeniu tego filmu już nigdy nie uwierzysz telewizji 1

Po obejrzeniu tego filmu już nigdy nie uwierzysz telewizji 2

Keshe o porozumieniu Rosji z Chinami na wypadek agresji USA

źródło Keshe o porozumieniu Rosji z Chinami na wypadek agresji USA. « Monitor Polski

Mehran Tavakoli Keshe powoli odsłania charakter swojej „misji”. Wygląda na to, że teoria którą prezentuje ludzkości jest dla niej darem od innych cywilizacji. Sam przyznaje, że dostajemy tylko mały ułamek całości, gdyż większości nigdy byśmy nie zrozumieli, bowiem nasza niska inteligencja na to nie pozwoli. Ale to co nam do tej pory przekazał wystarczy byśmy zaistnieli w przestrzeni kosmicznej, jako element społeczności Wszechświata.
Jesteśmy jak 18-latek, który otrzymuje klucz do samochodu by się na nim nauczył jeździć. Technologia nam darowana to ten samochód, to też dom, do którego 18-latek symbolicznie dostaje klucze (tak jest w Anglii).

Technologia nauczana przez Keshe ma umożliwić ludzkości funkcjonowanie z dala od Ziemi, statki kosmiczne zbudowane na jej podstawach mają być samowystarczalne. Wszystko co będziemy potrzebować do życia może być wytworzone z plazmy, a tę wytworzymy z tzw. gansów, czyli gazów w stanie nanoatomowym, gdzie atomy są równo rozłożone i niezależne jeden od drugiego. Gansy można wytworzyć bardzo prosto, metodami domowymi. Statki kosmiczne, które już niedługo zaczniemy budować będą wykorzystywać super-brylanty, kryształy robione podobną metodą jaką się tworzy gansy.

Mehran Keshe wie, że publikowaną przez siebie technologią całkowicie zmieni nasz świat, wręcz się przyznaje do tego, że taka była jego misja – nauczać. Niedługo, gdy skończy się nauczanie, podejmie się nowej misji – kontaktu z przedstawicielami społeczności Wszechświata, który to niedługo będzie miał miejsce.

Możecie w to wierzyć czy też nie wierzyć, ja po wysłuchaniu kilkudziesięciu godzin wykładów Keshe uważam, że nie jest to kreacja chorej wyobraźni czy też dezinformacja. Uważam, że ludzkość faktycznie stanęła przed swoją największą szansą w historii i że trudno będzie komukolwiek powstrzymać nadchodzące zmiany. I żadne próby wszczęcia III wojny światowej masonerii nie wyjdą.

Oto fragment prelekcji Mehrana Keshe z 2 czerwca 2016 (czwartek) – 27 min 42 sek.:

„Różnorodność i wiedza są siłą Fundacji Keshe. Naszą siłę zwiększa sposób w jaki rośniemy i sposób w jaki dzielimy swoją wiedzę na tej planecie. Jesteśmy bliscy momentu gdy Ludzkość znajdzie się w przestrzeni kosmicznej zgodnie z zasadami Wszechświata, tj. odpowiednią wiedzą techniczną, bez siania zniszczenia.

Już niedługo gdy będzie nas odpowiednio wielu, wliczając w to przedstawicieli rządów, będzie nam dane połączyć się ze społecznościami Wszechświata.

Wiemy jakie państwa próbowały się z nimi skontaktować, a które od kilkudziesięciu lat próbują wykorzystać tę technologię kosmiczną, która im została przekazana, jednak bez ostatecznych kluczowych informacji.

Te kluczowe informacje zostaną przekazane wszystkim państwom, by nie było między nimi różnicy.

Już niedługo wybieramy się do Chin by rozwijać tam technologię kosmiczną, z poparciem Prezydenta Xi (Jinping), który zapewnia, że państwo będzie promowało pokój. Jest to nasz dar dla Ludzkości.

Czekamy na innych liderów by się z nami połączyli, krok po kroku.
Mamy już metody, ale musimy się wielu rzeczy jeszcze nauczyć. Wytworzyłem już warunki do szerzenia tej wiedzy w różnych językach świata. Nauczanie zaczęło się już we Włoszech. w Niemczech, we Francji, Hiszpanii, Chinach, Japonii i innych krajach. Tak więc moja praca jako nauczyciela zbliża się do końca, niedługo ustąpię.

Nadchodzi czas gdy Człowiek stanie twarzą w twarz ze Stworzeniami Przestrzeni, z którymi wymienimy przyjacielski uścisk dłoni. Wtedy ja ustąpię, gdyż osiągnę to co miałem osiągnąć.
W tym procesie musimy sobie uświadomić, że należy skończyć z etosem wojny i zniszczenia. Osiągniemy to w ciągu najbliższych 3-6 miesięcy. Zobaczymy jak różne narody będą się łączyć, a to zmiany jakich doświadczaliśmy, były wprowadzane celowo, stopniowo przez stulecia.

Teraz ma to sens – mamy Stany Zjednoczone, 50 stanów, 50 narodów, wszystkie z silną ekonomią, a my zrobiliśmy z nich jedno państwo – kontynent.
Widzimy połączenie Europejczyków jako Unię Europejską, Afrykańczyków i Azjatów, którzy podążają tą samą drogą. Naszym zadaniem Fundacji Keshe jest połączenie ich wszystkich w jedną społeczność globalną i zrobimy to bardzo szybko.

Wtedy zrozumiałe stanie się hasło Jedna Planeta, Jeden Naród, Jedna Rasa. A my przyniesiemy zaufanie do tej Jedności.

W ciągu ostatnich 48 godzin doszło do porozumienia pokojowego pomiędzy Rosją i Chinami, które gwarantuje w przypadku gdy USA będzie chciało zrobić cokolwiek przeciwko Rosji, to Chiny wyrzucą (ang. dump) wszystkie papiery i zniszczą ekonomię USA. To oznacza, że Chiny podjęły się roli lidera pokoju. Mając w posiadaniu aktywa będą dyktować warunki.

To dlatego jesteśmy w porozumieniu z Chinami. Pokojowe zachowanie przynosi pokojową reakcję.”

więcej: 116th Knowledge Seekers Workshop June 2, 2016

Czołowi politycy UE podziwiali satanistyczny, lucyferiański rytuał w tunelu św. Gotarda – zbliża się kulminacja?

Od co najmniej 10 lat celebrowanie mistycznej, lucyferiańskiej, satanistycznej symboliki podczas wielkich i średnich imprez masowych na Zachodzie – np. SuperBowl, Igrzyska Olimpijskie 2012 – nabiera intensywności, jest coraz bardziej bezczelne, dosłowne, rozpasane. Daje się odczuć, że „wtajemniczone” elity czują się coraz pewniej, a to programowanie mass podczas wielkich spektakli służy jakiemuś celowi, który wkrótce zostanie wyjawiony. Jednocześnie wiele tzw. celebrytów otwarcie przyznaje się, że „sprzedało duszę diabłu” (Katy Perry), przepoczwarzyło się w nową agresywną postać jak Sasha Fierce (Beyonce), czy „służy Szatanowi” (np. Timberlake), co częściowo jest wynikiem długotrwałego procesu MK-ULTRA/Monarch/MPD itp. kształtowania absolutnie podporządkowanego niewolnika poprzez upodlenie, gwałt, tortury już od małego dziecka, a częściowo umową dorosłego już człowieka. Pewne fakty dotyczące budowy tunelu i ceremonii są bardzo niepokojące: koszty, pobliże CERN (boska cząstka), uczestnictwo przywódców państw w ta zdegenerowanym rytuale rodem z Bohemian Grove. Rzeczywiście może to być tylko przykrywka do jakiejś tajnej operacji,np. budowy podziemnego miasta.

Rytuał w tunelu św. Gotarda – Nowa Atlantyda


2 czerwca (2016) oficjalnie otwarto Gotthard Base Tunnel – najdłuższy, bo liczący sobie 57 km tunel na świecie. Tunel powstal kosztem 11 milardów euro i wydrążenie go w alpejskich zboczach zajęło aż 17 lat. Dzięki temu podróż z Zurychu do Mediolanu skrócona została o godzinę (!!!).

Można próbować zrozumieć intencje oszczędnych Szwajcarów, ale nawet dla laika staje się jasne, że taka potężna inwestycja będzie się zwracać przez stulecia, co stawia pod znakiem zapytania jej ekonomiuczny sens. Chyba, że sens powstania tego tunelu leży zupełnie gdzie indziej…

Na uroczyste otwarcie zaproszono najpotężniejszych ludzi dzisiejszej Europy z kanclerz Merkel i prezydentem Hollandem na czele. To prawda, że tunel jest przedsięwzięciem unikalnym, ale ilość i ranga dygnitarzy zadziwia i znów każe podejrzewać, że nie chodzi tu tylko o sam tunel , ale coś jeszcze. Przypomina to kontrowersje wokól lotniska w Denver, które również powstało olbrzymim, niczym nieuzasadnionym wysiłkiem finansowym. Sama ilość materiału jaki wywieziono z terenu budowy lotniska sugeruje podziemną instalację a kto wie może nawet cale podziemne miasto. Czy coś podobnego stworzono w szwajcarskich Alpach i zbudowano tam podobnie jak w przypadku amerykańskiego Denver “zapasową” stolicę – tym razem dla Europy?
Na dodatek ceremonii otwarcia towarzyszył dziwaczny, niepokojący i przyprawiający o gęsią skórkę mroczny rytuał…


Ceremonia rozpoczęła się wewnątrz tunelu od wejścia ubranej na pomarańczowo grupy, symbolizującej robotników pracujących przy tunelu. Weszli oni w wojskowej formacji w rytm miarowego dźwięku bębnów. Jak armia beznamiętnych zombie…


Zaraz po nich, na dużej platformie kolejowej pojawiła się następna grupa – żeby było dziwniej ubrana jedynie w białą bieliznę. Obraz ten miał podobno symbolizować ludzi, którzy będą podróżować tunelem.


Z niewiadomych przyczyn ludzie ci zaczęli się nagle obejmować w sposób daleki od powszechnie przyjętego. Seksualna natura tego aktu wydaje się być oczywista i niezwykle sugestywna zwlaszcza, gdy popatrzeć na to z homoseksualnego punktu widzenia.


W pewnym momencie pod sufitem tunelu pojawiła się latająca postać o brzydkiej, abnormalnie dużej głowie wykrzywionego w grymasie dziecka. Nie sposób odgadnąć płci stworzenia ze względu na kobiece piersi co nie powinno dziwić bo żyjemy w czasach, w których tradycyjny podział na dwie płcie rozpada się na naszych oczach. Jest coś diabelskiego w tej paskudnej postaci – jakby sam Lucyfer albo inny upadły anioł wydostał się z piekielnej czeluści do jakiej dokopali się robotnicy budujący tunel. A może był to sam Baphomet? Postać o kożlej, rogatej głowie, kobiecych piersiach, siedząca na ujarzmionym świecie?
Nie ma koźlej głowy? Popatrzcie na następne zdjęcie…


Ceremonia a właściwie satanistyczny rytuał przeniósł się na zewnątrz tunelu i pojawił się kozioł… Podobno miał symbolizować alpejskie kozice. Jeśli tak, to dlaczego wszyscy dookoła oddają mu wiernopoddańczą cześć? Zebrani wokół niego ludzie kłaniają mu się, widząc w nim kogoś, kto ma nad nimi władzę… Kozica ma władzę???? Chyba nie…


Następnie wyruszyła procesja, niosąc ze sobą rogatą czaszkę…..


Po niej kolejna, tym razem złożona z kobiet, które przystawiły sobie do głowy kozie rogi.


Dookoła procesji biegał główny kozioł w szaleńczym, ekspresyjnym tańcu.


Procesja wyszła na zewnątrz. Na szatana (?) i jego wyznawców czekał szpaler robotników zombie


A za nim podążała grupa młodych kobiet i mężczyzn w białych majtkach.


Kilku zombie robotników powieszono w niezwykle sugestywny sposób. Nie chcieli być zombie???


Na zewnątrz stał ogromny ekran z którego patrzyło wielkie wszystkwidzące oko (!) Wokól niego unosiły się duchy a może dusze tych , ktorych złożono w ofierze krwiożerczemu bogu….


Tymczasem procesja, która towarzyszyła Baphometowi okryła się welonem – jakby idąc z nim do ślubu.


On sam miotał się i wrzeszczał dziko na scenie. Na ekranie pojawiła się jego upiorna wykrzywiona w grymasie twarz i … egipskie skarabeusze…


Ludzie z procesji padli na twarz przed kozłem w wyrazie uległości i oddania a na ekranie pojawiły się kręgi złożone z uważnie wpatrzonych oczu


Jedna z kobiet zarzuciła na kozła biały welon mówiąc: „Teraz jesteś panem świata!”


Na ekranie pojawił się jeszcze zegar który podążał raz do przodu a raz wstecz symbolizując ponadczasowość. Za każdym razem kiedy wskazówki zegara zmieniały kierunek na ułamek sekundy zatrzymywały się na godzinie 9:11….

Dalaj Lama – agent CIA

Behind Dalai Lama’s holy cloak –

THE Dalai Lama show is set to roll into Australia again next month and again Australian politicians are getting themselves in a twist as to whether they should meet him.

Rarely do journalists challenge the Dalai Lama.

Partly it is because he is so charming and engaging. Most published accounts of him breeze on as airily as the subject, for whom a good giggle and a quaint parable are substitutes for hard answers. But this is the man who advocates greater autonomy for millions of people who are currently Chinese citizens, presumably with him as head of their government. So, why not hold him accountable as a political figure?

No mere spiritual leader, he was the head of Tibet’s government when he went into exile in 1959. It was a state apparatus run by aristocratic, nepotistic monks that collected taxes, jailed and tortured dissenters and engaged in all the usual political intrigues. (The Dalai Lama’s own father was almost certainly murdered in 1946, the consequence of a coup plot.)

The government set up in exile in India and, at least until the 1970s, received $US1.7 million a year from the CIA.

The money was to pay for guerilla operations against the Chinese, notwithstanding the Dalai Lama’s public stance in support of non-violence, for which he was awarded the Nobel Peace Prize in 1989.

The Dalai Lama himself was on the CIA’s payroll from the late 1950s until 1974, reportedly receiving $US15,000 a month ($US180,000 a year).

The funds were paid to him personally, but he used all or most of them for Tibetan government-in-exile activities, principally to fund offices in New York and Geneva, and to lobby internationally.

Details of the government-in-exile’s funding today are far from clear. Structurally, it comprises seven departments and several other special offices. There have also been charitable trusts, a publishing company, hotels in India and Nepal, and a handicrafts distribution company in the US and in Australia, all grouped under the government-in-exile’s Department of Finance.

The government was involved in running 24 businesses in all, but decided in 2003 that it would withdraw from these because such commercial involvement was not appropriate.

Several years ago, I asked the Dalai Lama’s Department of Finance for details of its budget. In response, it claimed then to have annual revenue of about $US22 million, which it spent on various health, education, religious and cultural programs.

The biggest item was for politically related expenditure, at $US7 million. The next biggest was administration, which ran to $US4.5 million. Almost $US2 million was allocated to running the government-in-exile’s overseas offices.

For all that the government-in-exile claims to do, these sums seemed remarkably low.

It is not clear how donations enter its budgeting. These are likely to run to many millions annually, but the Dalai Lama’s Department of Finance provided no explicit acknowledgment of them or of their sources.

Certainly, there are plenty of rumours among expatriate Tibetans of endemic corruption and misuse of monies collected in the name of the Dalai Lama.

Many donations are channelled through the New York-based Tibet Fund, set up in 1981 by Tibetan refugees and US citizens. It has grown into a multimillion-dollar organisation that disburses $US3 million each year to its various programs.

Part of its funding comes from the US State Department’s Bureau for Refugee Programs.

Like many Asian politicians, the Dalai Lama has been remarkably nepotistic, appointing members of his family to many positions of prominence. In recent years, three of the six members of the Kashag, or cabinet, the highest executive branch of the Tibetan government-in-exile, have been close relatives of the Dalai Lama.

An older brother served as chairman of the Kashag and as the minister of security. He also headed the CIA-backed Tibetan contra movement in the 1960s.

A sister-in-law served as head of the government-in-exile’s planning council and its Department of Health.

A younger sister served as health and education minister and her husband served as head of the government-in-exile’s Department of Information and International Relations.

Their daughter was made a member of the Tibetan parliament in exile. A younger brother has served as a senior member of the private office of the Dalai Lama and his wife has served as education minister.

The second wife of a brother-in-law serves as the representative of the Tibetan government-in-exile for northern Europe and head of international relations for the government-in-exile. All these positions give the Dalai Lama’s family access to millions of dollars collected on behalf of the government-in-exile.

The Dalai Lama might now be well-known but few really know much about him. For example, contrary to widespread belief, he is not a vegetarian. He eats meat. He has done so (he claims) on a doctor’s advice following liver complications from hepatitis. I have checked with several doctors but none agrees that meat consumption is necessary or even desirable for a damaged liver.

What has the Dalai Lama actually achieved for Tibetans inside Tibet?

If his goal has been independence for Tibet or, more recently, greater autonomy, then he has been a miserable failure.

He has kept Tibet on the front pages around the world, but to what end? The main achievement seems to have been to become a celebrity. Possibly, had he stayed quiet, fewer Tibetans might have been tortured, killed and generally suppressed by China.

In any event, the current Dalai Lama is 72 years old. His successor — a reincarnation — will be appointed as a child and it will be many years before he plays a meaningful role. As far as China is concerned, that is one problem that will take care of itself, irrespective of whether or not John Howard or Kevin Rudd meet the current Dalai Lama.,

Cenzura internetu: Facebook, Twitter, Microsoft i Google „walcząc z mową nienawiści” tłamszą wolność słowa

Nauka i technologia – Rozpoczęto cenzurę internetu: Facebook, Twitter, Microsoft i Google walcząc z mową nienawiści cenzurują wolność słowa. – Prison Planet

Już niedługo kontrowersyjne tematy mieszczące się w niezdefiniowanym określeniu „mowa nienawiści” mogą zniknąć z wyników wyszukiwań na systemach Google, Microsoft, Facebook, czy Twitter. Jak podała gazeta Bloomberg firmy te zaczynają cenzurowanie wolności słowa. Ujawniono, iż Facebook i Twitter pracują z Unią Europejską nad zakazami dla komentatorów w sieci, którzy propagują „mowę nienawiści”.

„Amerykańscy giganci internetowi Facebook Inc., Twitter Inc., Google i Microsoft Corp. zobowiązali się do rozwiązania problemu mowy nienawiści w mniej niż 24 godziny w ramach wspólnego działania z Unią Europejską w celu zwalczania wykorzystywania mediów społecznościowych przez terrorystów.” czytamy w artykule. „Poza krajowymi przepisami, które kryminalizują mowę nienawiści, istnieje potrzeba zapewnienia tego typu działań wobec internautów „sprawnie lustrowanych przez pośredników internetowych oraz platformy społecznościowe, po otrzymaniu ważnego zgłoszenia w odpowiednim terminie”, firmy i Komisja Europejska stwierdziła, we wspólnym oświadczeniu we wtorek.”

Teraz to Unia Europejska, będąca niewybieralną instytucją działającą pod kontrolą Komisji Europejskiej, która absorbuje coraz więcej obszarów życia politycznego i prawnego krajów członkowskich, będzie wraz z potężnymi korporacjami informatycznymi zajmowała się cenzurą nieprzychylnych im treści. Jest to bezprecedensowy ruch w podobno wolnej i demokratycznej Europie, w której wzrasta społeczny bunt wobec centralizacji władzy w Brukselii. Program cenzurowania jest tym bardziej niebezpieczny, ponieważ nie zawiera w sobie żadnych ograniczeń co do cenzury a wiele z organizacji działających w radach cenzorskich działa w duchu polityki europejskiej wspierając dla przykładu islamską masową migrację czy programy feministyczne.

Program wdrażania cenzury został opisany rok temu przez pioniera Internetu Matta Drudge, który powiedział w październiku ubiegłego roku Infowars, że prawa autorskie zakazujące stronom linkowanie do newsów były już dyskutowane, i że w następnym roku rozpocznie się rządowy program cenzurowania niezależnych mediów.

Wchodzimy tym samym w początek końca wolnej sieci i zaplanowany w pełni kontrolowany system Internetu 2, chyba że nastąpi pospolite ruszenie jak przy próbach cenzurowani sieci w ramach ACTA. Nadszedł czas by zgrywać wszelkie ważne informacje z internetu ponieważ niedługo ich tam nie będzie i wrócimy z powrotem do monoinformacji podawanych przez wielkie mass media


Syjonistyczna panika w internecie | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ

Komisja Europejska i przedsiębiorstwa z branży IT ogłaszają kodeks postępowania dotyczący nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie

Bruksela, 31 maja 2016 r.

Komisja wraz z przedsiębiorstwami Facebook, Twitter, YouTube i Microsoft ( przedsiębiorstwa z branży IT) przedstawia dzisiaj kodeks postępowania obejmujący szereg zobowiązań mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się w Europie nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie.

Przedsiębiorstwa z branży IT wspierają Komisję Europejską i państwa członkowskie UE w staraniach o stawienie czoła wyzwaniu, jakim jest zapewnienie, aby platformy internetowe nie umożliwiały rozprzestrzeniania się nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie.  Wspólnie z innymi platformami i przedsiębiorstwami zarządzającymi mediami społecznościowymi z dumą ponoszą one zbiorową odpowiedzialność za promowanie i sprzyjanie wolności słowa w przestrzeni internetowej. Niemniej Komisja i przedsiębiorstwa z branży IT uznają, że rozprzestrzenianie nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie ma negatywny wpływ nie tylko na grupy lub pojedyncze osoby, przeciw którym jest skierowana, ale również na osoby opowiadające się za wolnością, tolerancją i niedyskryminacją w naszych otwartych społeczeństwach, i może osłabić demokratyczny dyskurs na platformach internetowych.

By zapobiec rozprzestrzenianiu się nielegalnej mowy nienawiści, ogromne znaczenie ma dopilnowanie, by stosowne przepisy prawa krajowego transponujące decyzję ramową Rady w sprawie walki z rasizmem i ksenofobią były w pełni egzekwowane przez państwa członkowskie w środowisku internetowym, jak również poza nim. Choć skuteczne stosowanie przepisów zakazujących mowę nienawiści zależy od solidnie funkcjonującego systemu egzekwowania sankcji przewidzianych w prawie karnym dla osób nawołujących do nienawiści, takim wysiłkom powinny towarzyszyć działania mające zagwarantować, że pośrednicy online i platformy mediów społecznościowych będą szybko i w stosownym terminie reagować na nielegalne nawoływanie do nienawiści w internecie po otrzymaniu ważnego powiadomienia. Aby powiadomienie można było uznać za ważne, musi ono być dostatecznie precyzyjne lub odpowiednio uzasadnione.

Vĕra Jourová, komisarz UE do spraw sprawiedliwości, konsumentów i równouprawnienia płci, powiedziała: Niedawne ataki terrorystyczne przypomniały nam o pilnej potrzebie zajęcia się problemem nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie. Media społecznościowe należą niestety do narzędzi wykorzystywanych przez grupy terrorystyczne do radykalizowania młodych ludzi i ich rasistowskiego wykorzystywania do szerzenia przemocy i nienawiści. Porozumienie to stanowi ważny krok naprzód w celu zapewnienia, aby internet pozostał miejscem wolnego i demokratycznego wyrazu, gdzie przestrzegane są europejskie wartości i prawa. Z zadowoleniem przyjmuję zobowiązanie przedsiębiorstw z branży IT do przeglądu większości ważnych wniosków o usunięcie nielegalnego nawoływania do nienawiści w czasie krótszym niż 24 godziny i, jeśli okaże się to konieczne, usunięcia takich treści lub zablokowania dostępu do nich.

Dyrektor ds. polityki publicznej w Europie firmy Twitter, Karen White, skomentowała: Na Twitterze nie ma miejsca na nienawistne postępowanie i będziemy nadal zajmować się tym problemem wraz z naszymi partnerami z branży i ze społeczeństwa obywatelskiego. Pragniemy zapewnić swobodę wpisów na Twitterze. Istnieje jednak wyraźne rozróżnienie pomiędzy wolnością wypowiedzi a postępowaniem, które podżega do przemocy i nienawiści. Oprócz podejmowania działań w sprawie nienawistnych zachowań stanowiących naruszenie przepisów regulaminu Twittera, wykorzystujemy również niebywałe możliwości tej platformy do wzmocnienia pozytywnych postaw, w celu zakwestionowania uprzedzeń i zwalczania głębiej leżących przyczyn nietolerancji. Z niecierpliwością oczekujemy dalszego konstruktywnego dialogu pomiędzy Komisją Europejską, państwami członkowskimi, naszymi partnerami w społeczeństwie obywatelskim i naszymi partnerami w sektorze technologii w tej kwestii.

Dyrektor ds. polityki publicznej i relacji rządowych firmy Google, Lie Junius, powiedział: Jesteśmy zobowiązani dawać ludziom dostęp do informacji za pośrednictwem naszych usług, jednak zawsze zakazywaliśmy nielegalnego nawoływania do nienawiści na naszych platformach. Mamy sprawne systemy służące do przeglądu ważnych zgłoszeń w czasie krótszym niż 24 godziny i usuwania nielegalnych treści. Z zadowoleniem współpracujemy z Komisją w celu opracowania współ- i samoregulacyjnych podejść do walki z nawoływaniem do nienawiści w internecie.

Monika Bickert, Dyrektor ds. zarządzania polityką globalną firmy Facebook, powiedziała: Z radością przyjmujemy dzisiejsze informacje o podjęciu działań i szansę na dalszą współpracę z Komisją i branżą technologiczną w zakresie walki z nawoływaniem do nienawiści. W globalnej wspólnocie obejmującej 1,6 mld osób ciężko pracujemy, aby umożliwić ludziom wypowiadanie się przy jednoczesnym zapewnieniu przyjaznego otoczenia. Jak już wyjaśniono w naszych normach dla użytkowników, na Facebooku nie ma miejsca na nawoływanie do nienawiści. Zachęcamy do korzystania z naszych narzędzi służących zgłaszaniu nadużyć, jeżeli osoby uznają, że ich zdaniem dane treści naruszają nasze normy, tak abyśmy mogli je zbadać. Nasze zespoły na całym świecie dokonują przeglądu tych zgłoszeń przez całą dobę i podejmują szybkie działania.

John Frank, Zastępca przewodniczącego ds. rządu UE firmy Microsoft, dodał: Cenimy obywatelskość i wolność wypowiedzi, dlatego też nasze warunki użytkowania zakazują promowania przemocy i nawoływania do nienawiści w usługach konsumenckich firmy Microsoft. Ogłosiliśmy niedawno podjęcie dodatkowych kroków w celu wyraźnego zakazania zamieszczania treści terrorystycznych. W dalszym ciągu będziemy oferować naszym użytkownikom możliwość poinformowania nas w przypadku gdy uważają, że naruszana jest nasza polityka. Dołączenie do kodeksu postępowania ponownie potwierdza nasze zaangażowanie w tę istotną kwestię.

Podpisując niniejszy kodeks postępowania, przedsiębiorstwa z branży IT zobowiązują się do podejmowania dalszych starań w celu zwalczania nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie. Będą one obejmować dalsze opracowywanie wewnętrznych procedur i szkolenie personelu w celu zapewnienia przeglądu większości ważnych wniosków o usunięcie nielegalnego nawoływania do nienawiści w czasie krótszym niż 24 godziny i, jeśli okaże się to konieczne, usunięcia takich treści lub zablokowanie dostępu do nich. Przedsiębiorstwa z branży IT podejmą również wysiłki w celu zacieśnienia partnerstwa z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, które będą pomagały w zgłaszaniu treści promujących podżeganie do przemocy i nienawistne zachowanie. Przedsiębiorstwa z branży IT i Komisja Europejska mają również na celu kontynuację prac w zakresie określania i promocji niezależnych treści alternatywnych, nowych pomysłów i inicjatyw oraz wspierania programów edukacyjnych, które zachęcają do krytycznego myślenia.

Przedsiębiorstwa z branży IT również podkreślają, że obecny kodeks postępowania ma na celu ukierunkowanie ich własnej działalności, a także wymianę najlepszych praktyk z innymi przedsiębiorstwami z branży IT, platformami i operatorami mediów społecznościowych.

Kodeks postępowania obejmuje następujące publiczne zobowiązania:

  • Przedsiębiorstwa z branży IT, które przejmują inicjatywę w zwalczaniu zjawiska, jakim jest rozpowszechnianie nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie, uzgodniły z Komisją Europejską brzmienie kodeksu postępowania, w którym określone są następujące publiczne zobowiązania przedsiębiorstw z branży IT:
  • Posiadanie przez przedsiębiorstwa z branży IT przejrzystych i skutecznych procesów przeglądu powiadomień dotyczących nielegalnego nawoływania do nienawiści na swoich portalach, tak by móc usunąć takie treści lub uniemożliwić dostęp do nich. Posiadanie przez przedsiębiorstwa z branży IT regulaminu lub wytycznych dla użytkowników, które wyraźnie stwierdzają, że przedsiębiorstwa z branży IT zakazują wspierania zachowań podżegających do przemocy i nienawiści.
  • Zbadanie przez przedsiębiorstwa z branży IT – po otrzymaniu ważnego powiadomienia z wnioskiem o usunięcie treści – takiego wniosku pod kątem swojego regulaminu i wytycznych dla użytkowników, a w koniecznych przypadkach pod kątem przepisów prawa krajowego transponujących decyzję ramową 2008/913/WSiSW, we współpracy z zespołami zajmującymi się badaniem takich wniosków.
  • Dokonywanie przez przedsiębiorstwa z branży IT przeglądów większości ważnych powiadomień z wnioskiem o usunięcie nielegalnej mowy nienawiści w terminie 24 godzin i w razie potrzeby usunięcie takich treści lub uniemożliwienie dostępu do nich.
  • Ponadto szerzenie przez przedsiębiorstwa z branży IT wiedzy i prowadzenie kampanii uświadamiających wśród użytkowników na temat rodzajów treści zakazanych w regulaminach i wytycznych dla użytkowników. W tym celu można skorzystać z systemu powiadomień.
  • Udzielanie przez przedsiębiorstwa z branży IT informacji na temat procedur zgłaszania uwag, by przyspieszyć i usprawnić komunikację między organami państw członkowskich i przedsiębiorstwami z branży IT, zwłaszcza na temat powiadomień i usuwania nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie lub uniemożliwiania dostępu do takich treści. Przekazywanie wspomnianych informacji ma mieć miejsce za pośrednictwem krajowych punktów kontaktowych wyznaczonych odpowiednio przez przedsiębiorstwa z branży IT i państwa członkowskie. Umożliwiłoby to również państwom członkowskim, w szczególności ich organom ścigania, lepsze zapoznanie się z metodami rozpoznawania nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie i powiadamiania przedsiębiorstw o tym zjawisku.
  • Zachęcanie ekspertów do przekazywania uwag i zgłaszania treści podżegających do przemocy i nienawiści na dużą skalę, szczególnie za pośrednictwem partnerstw z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, poprzez udzielanie jasnych informacji na temat regulaminów i wytycznych dla użytkowników obowiązujących w poszczególnych przedsiębiorstwach z branży IT, a także zasad składania sprawozdań i powiadomień. Dążenie przez przedsiębiorstwa z branży IT do pogłębienia partnerstw z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego poprzez zwiększanie zasięgu geograficznego takich partnerstw i w stosownych przypadkach udzielanie wsparcia i oferowanie szkoleń, by umożliwić partnerom z organizacji społeczeństwa obywatelskiego wypełnianie ich roli jako „zaufanego podmiotu zgłaszającego” lub równorzędnej roli, mając na uwadze konieczność zachowania ich niezależności i wiarygodności.
  • Przedsiębiorstwa z branży IT polegają na wsparciu ze strony państw członkowskich i Komisji Europejskiej, jeśli chodzi o zapewnianie dostępu do reprezentatywnej sieci partnerów organizacji społeczeństwa obywatelskiego i „zaufanych podmiotów zgłaszających” we wszystkich państwach członkowskich, by pomóc w przekazywaniu uwag wysokiej jakości. Udostępnianie przez przedsiębiorstwa z branży IT informacji o „zaufanych podmiotach zgłaszających” na swoich stronach internetowych.
  • Oferowanie przez przedsiębiorstwa z branży IT regularnych szkoleń swojemu personelowi na temat bieżącej sytuacji społecznej oraz wymiana poglądów na temat możliwości dalszej poprawy sytuacji.
  • Pogłębianie przez przedsiębiorstwa z branży IT współpracy między nimi samymi oraz innymi platformami i przedsiębiorstwami zarządzającymi mediami społecznościowymi, by udoskonalić wymianę najlepszych praktyk.
  • Przedsiębiorstwa z branży IT i Komisja Europejska, uznając wartość niezależnej mowy zwalczającej nienawistną retorykę i uprzedzenia, zamierzają kontynuować swoje wysiłki w zakresie określania i promowania niezależnych alternatywnych treści, nowych idei i inicjatyw oraz wspierania programów edukacyjnych zachęcających do krytycznego myślenia.
  • Zacieśnianie współpracy przedsiębiorstw z branży IT z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w celu zapewnienia szkoleń na temat najlepszych praktyk w zakresie zwalczania nienawistnej retoryki i uprzedzeń oraz w celu zwiększania zakresu proaktywnych działań w organizacjach społeczeństwa obywatelskiego, by pomóc im w prowadzeniu skutecznych kampanii zwalczających mowę nienawiści. Komisja Europejska we współpracy z państwami członkowskimi zobowiązuje się angażować w te starania i podejmować działania w celu określenia konkretnych potrzeb i żądań organizacji społeczeństwa obywatelskiego w tym zakresie.
  • Komisja Europejska w koordynacji z państwami członkowskimi podejmuje się promować przestrzeganie zobowiązań określonych w niniejszym kodeksie postępowania również wśród innych odnośnych platform i przedsiębiorstw zarządzających mediami społecznościowymi.

Przedsiębiorstwa z branży IT i Komisja Europejska zgadzają się systematycznie oceniać zobowiązania publiczne zawarte w niniejszym kodeksie postępowania, w tym także ich wpływ. Ponadto zgadzają się w dalszym ciągu omawiać sposoby promowania przejrzystości i zachęcania do treści zwalczających mowę nienawiści i do alternatywnych treści. W tym celu prowadzone będą regularne spotkania, a wyniki wstępnej oceny zostaną przekazane grupie wysokiego szczebla ds. zwalczania rasizmu, ksenofobii i wszelkich form nietolerancji do końca 2016 r.


Komisja współpracuje z przedsiębiorstwami mediów społecznościowych w celu zapewnienia, aby nawoływanie do nienawiści było zwalczane w internecie podobnie do innych kanałów mediów.

W dyrektywie o handlu elektronicznym (art. 14) doprowadzono do opracowania procedur usuwania, nie reguluje się ich jednak szczegółowo. Procedura „zawiadomienia i wymaganej reakcji” rozpoczyna się, kiedy ktoś zawiadamia podmiot świadczący usługi hostingowe – np. portal społecznościowy, platformę handlu elektronicznego lub firmę oferującą hosting stron internetowych – o nielegalnych treściach w internecie (na przykład treściach rasistowskich, treściach przedstawiających wykorzystywanie dzieci lub spamie) i kończy się, gdy podmiot świadczący usługi hostingowe podejmuje działanie przeciwko nielegalnym treściom.

W następstwie kolokwium UE z października 2015 r. dotyczącego praw podstawowych, poświęconego tematowi: Tolerancja i wzajemny szacunek: zapobieganie i zwalczanie nienawiści na tle antysemickim i antymuzułmańskim w Europie Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i społeczeństwem obywatelskim, zainicjowała dialog z przedsiębiorstwami z branży IT w celu ustalenia najlepszego sposobu zwalczania nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie.

Z powodu niedawnych ataków terrorystycznych i wykorzystywania mediów społecznościowych przez grupy terrorystyczne w celu radykalizacji młodych ludzi potrzeba rozwiązania tego problemu stała się bardziej nagląca.

Komisja wprowadziła już w grudniu 2015 r. forum internetowe UE w celu ochrony ludności przed szerzeniem materiałów terrorystycznych i terrorystycznym wykorzystywaniem kanałów komunikacji w celu ułatwienia i kierowania ich działaniami. We wspólnym oświadczeniunadzwyczajnej Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w następstwie ataków terrorystycznych w Brukseli podkreślono potrzebę zintensyfikowania działań w tej dziedzinie, a także uzgodnienia kodeksu postępowania dotyczącego nawoływania do nienawiści w internecie.

Decyzja ramowa w sprawie zwalczania rasizmu i ksenofobii przewiduje kryminalizację publicznego podżegania do przemocy lub nienawiści skierowanej przeciwko grupie osób lub członkowi takiej grupy zdefiniowanej przez odniesienie do rasy, koloru skóry, wyznawanej religii, pochodzenia albo przynależności narodowej lub etnicznej. Stanowi ona podstawę prawną dla definiowania nielegalnych treści w internecie.

Wolność wypowiedzi jest podstawową europejską wartością, którą należy zachować. Europejski Trybunał Praw Człowieka wprowadził istotne rozróżnienie pomiędzy treściami, które obrażają, szokują lub zakłócają państwo lub jakąkolwiek część społeczeństwa a treściami zawierającymi faktyczne i poważne podżeganie do przemocy i nienawiści. Trybunał wyjaśnił, że w odniesieniu do tych drugich państwa mogą nakładać sankcje lub zapobiegać im.

Więcej informacji:

Kodeks postępowania

Decyzja ramowa w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych


Putin poważnie ostrzega Rumunię i Polskę przed instalowaniem natowskich systemów ABM – „nikt nie słucha”

Eric Zeusse,, 29 maja 2016 00:00 UTC

W piątek, 27 maja, prezydent Rosji Władimir Putin znowu powiedział, że prezydent USA Barack Obama kłamie, mówiąc, że powodem zainstalowania amerykańskich systemów antybalistycznych (ABM) czy systemu obrony antybalistycznej (BMD) obecnie w Rumunii, a wkrótce również w Polsce, jest ochrona Europy przed irańskimi rakietami, które nawet nie istnieją, i – jak mówi sam Obama – nie będą istnieć w konsekwencji zawartego przez Obamę porozumienia z Iranem. Putin mówi: Wiem, że kłamiecie w tej kwestii, nie jesteście uczciwi. Zmierzacie do zneutralizowania naszych zdolności odwetowych, a nie irańskich. Nie jestem na tyle głupi, żeby uwierzyć w tak oczywiste kłamstwo, jak wasze zapewnienia, że chodzi o Iran, a nie o Rosję.

Putin mówi, że takie systemy ABM, jakie instaluje Ameryka, blokują zdolność odpowiedzi danego kraju (w tym wypadku Rosji) na błyskawiczny atak — coraz bardziej prawdopodobne posunięcie ze strony NATO, teraz, kiedy NATO rozciąga się pod same granice Rosji — i że Rosja nie pozwoli na takie unieszkodliwienie jej sił reagowania.

Powiedział, że „NATO odpiera nasze apele ogólnikami, mówiąc, że nie jest żadnym zagrożeniem dla Rosji… że cały ten projekt zaczął się jako środek zapobiegawczy wobec irańskiego programu nuklearnego. Gdzie jest teraz ten program? Nie istnieje. … Od pierwszych lat tego wieku powtarzaliśmy, że będziemy musieli jakoś zareagować na wasze kroki, zmierzające do podkopania międzynarodowego bezpieczeństwa. Nikt nie słuchał”.

Innymi słowy Putin mówi, że Zachód ignoruje słowa Rosji, a zatem Rosja, jeśli nic się nie zmieni, odpowie wyeliminowaniem systemów ABM, zanim te będą w pełnej gotowości. Niezrobienie tego, niewyeliminowanie jakiegokolwiek w pełni operacyjnego systemu ABM, znajdującego się na rosyjskiej granicy bądź w jej pobliżu, oznaczałoby narażenie Rosjan na błyskawiczny atak NATO, a do czegoś takiego nie dopuścimy.

Powiedział: „W chwili obecnej instalowane rakiety przechwytujące mają zasięg 500 kilometrów, wkrótce zwiększy się on do 1000 kilometrów, a nawet gorzej – w dowolnym momencie ten system może zostać przezbrojony i wyposażony w pociski ofensywne o zasięgu 2400 km i można to zrobić przez przestawienie oprogramowania, tak że nawet sami Rumuni nie będą o tym wiedzieli”.

Jeszcze inaczej: Jedynie Amerykanie, którzy zaprojektowali i kontrolują system ABM, będą w stanie wiedzieć, czy i kiedy Rosja staje się zupełnie odsłonięta na atak. Nawet Rumuni nie będą o tym wiedzieli. Zatem, mówi Putin, „Rosja nie ma innego wyjścia niż wziąć na celownik Rumunię” – a później Polskę, jeśli ta będzie realizowała swoje plany związane z tarczą.

Domyślnie Putin mówi, że podczas gdy nie ma potrzeby natychmiastowego zaatakowania lokalizacji tarczy w Rumunii, będzie to musiał zrobić wystarczająco wcześnie, żeby zablokować podrasowanie systemu ABM, które uczyniłoby Rosję łatwiejszym celem ataku i pozbawiło ją możliwości kontruderzenia.

Putin mówi: Usuńcie system ABM, w przeciwnym razie sami będziemy musieli to zrobić.

Putin wie, że zgodnie z art. 5 traktatu północnoatlantyckiego, dotyczącym „wzajemnej obrony”, napaść na któreś państwo członkowskie NATO, na przykład Rumunię, ma spowodować atak wszystkich członków NATO na państwo atakujące. Jednak Putin mówi, że jeśli NATO zamierza atakować Rosję, to zostanie bez jakiegokolwiek w pełni sprawnego systemu ABM i (w domyśle) że odpowiedzią Rosji na wszelki tego typu atak będzie pełnoskalowy atak jądrowy wymierzony przeciwko wszystkim państwom członkowskim NATO, a rozpętana w ten sposób wojna nuklearna, angażując całą broń jądrową obydwu stron – NATO i Rosji – zniszczy cały świat.

Putin mówi, że albo Rumunia — i w następnej kolejności Polska — anuluje i unieważni swoją współpracę w zakresie instalacji ABM prezydenta USA, Obamy, albo nastąpi chirurgiczny atak Rosji na taką, lub takie instalacje, nawet pomimo tego, że pociągnie to za sobą atak jądrowy NATO na Rosję i takiż kontratak Rosji na NATO.

Kiedy Putin powiedział: „Nikt nas nie słucha” po drugiej stronie, po stronie NATO, miał na myśli: Nie chcę być zmuszony do przemówienia chirurgicznym atakiem eliminującym natowski system ABM, ale tak się stanie, jeśli pozostaniecie głusi na słowa, głos rozsądku i zwykłą przyzwoitość.

Putin nie dopuści do narażenia rosyjskiego narodu na atak ze strony Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników wojskowych. Jeśli NATO zaatakuje Rosję, to będzie to koniec gry dla całego świata, nie tylko dla Rosji.

Putin mówi do Obamy i do całego NATO: Proszę, usłyszcie i zrozumcie moje słowa i bądźcie rozsądni, ponieważ w przeciwnym razie, jeśli w dalszym ciągu będziecie ignorowali to, co mówię, rezultat będzie o wiele gorszy dla każdego.


Eric Zuesse, dociekliwy historyk, jest pisarzem i autorem książek, They’re Not Even Close: The Democratic vs. Republican Economic Records, 1910-2010 oraz CHRIST’S VENTRILOQUISTS: The Event that Created Christianity.

Tłumaczenie: PRACowniA

Zob. też:

Cała konferencja prasowa Putina i Ciprasa, w oryginale (fragment o tarczy zaczyna się ok. 42:25) tutaj.
Kłamstwo tarczy antyrakietowej. Była i jest wymierzona w Rosję (2015)
Redzikowo i gra pozorów (2016)


„Kalibry” wezmą Polskę na muszkę

Polska zrozumiała, że elementy tarczy antyrakietowej USA robią z niej cel dla rosyjskich broni szturmowych.

Odpowiadając na pytanie agencji PAP, jak ocenia on słowa prezydenta Rosji Władimira Putina na temat odpowiedzi na instalację systemów obrony przeciwrakietowej w Rumunii i Polsce, minister spraw zagranicznych Witold Waszczykowski w sposób przewidywalny odpowiedział, że prezydent Putin powinien wiedzieć i doskonale zdaje sobie sprawę, że system obrony przeciwrakietowej w Polsce nie zagraża bezpieczeństwu Rosji. Ten system ma chronić Europę przed atakiem rakietowym z Bliskiego Wschodu.
Baza wojskowa w Redzikowie w Polsce

USA rozpoczęły budowę bazy wojskowej na północy Polski

Musimy myśleć, że Waszczykowski powinien wiedzieć: porozumienie między Iranem a krajami „szóstki” zobowiązuje Teheran do nieprodukowania broni jądrowej. A bez jądrowego wyposażenia irańskie rakiety nie stanowią żadnego zagrożenia, pisze rosyjski portal „Wolna prasa”.

Ale Waszczykowski podąża nie za logiką, lecz za instalacją głównego patrona Polski — USA. Jednak w stanowisku Amerykanów i Polaków istnieje znaczna różnica. USA, rozmieszczając tarczę antyrakietową za oceanem, niczego nie ryzykują. Ale Polacy posłusznie podstawiają głowę pod rosyjski topór.

„Wraz z pojawieniem się w Europie obiektów Aegis Ashore na pewno — ze 100-procentową gwarancją — będą w nie wycelowane rosyjskie środki szturmowe — uważa redaktor naczelny czasopisma „Arsenał Ojczyzny” Wiktor Murachowski. — Jeden z wariantów takich środków zademonstrowano w Syrii — są to pociski manewrujące średniego zasięgu „Kaliber” morskiego i powietrznego bazowania. Ponadto mamy samoloty szturmowe, takie jak bombowiec frontowy Su-34, który z lotnisk na Krymie czy w obwodzie kaliningradzkim sięga do wskazanych obiektów. Mamy system walki radioelektronicznej, zarówno w wariancie naziemnym, jak i powietrznym. One są w stanie powstrzymywać zwiadowcze i organizacyjne możliwości amerykańskich radarów, które znajdują się w Rumunii i w Polsce”.

Opinia: Bazy oznaczają bazy, a ćwiczenia – ćwiczenia

Jednak na północno-zachodnim strategicznym kierunku Rosja nie zwiększy ani liczby ogólnowojskowych jednostek, ani grup Sił Powietrzno-Kosmicznych — kontynuuje Wiktor Murachowski. Do tej pory w Kaliningradzie, na przykład, brygada rakietowa uzbrojona jest w kompleksy „Toczka-U”, a nie najnowsze „Iskander-M”.

Tak więc w jakich sytuacjach może zostać naniesione uderzenie w elementy obrony przeciwrakietowej w Polsce? „W warunkach rozpętania konfliktu nuklearnego ze Stanami Zjednoczonymi, a te warunki są jasno określone w doktrynie wojskowej Federacji Rosyjskiej” — powiedział Wiktor Murachowski. Jest to albo użycie broni masowego rażenia na terytorium Federacji Rosyjskiej, albo wykorzystanie konwencjonalnych sił zbrojnych na skalę, która zagraża istnieniu Federacji Rosyjskiej. W takich przypadkach przeciwnicy muszą spodziewać się upadku broni jądrowej na swoje głowy w bardzo dużej ilości.

Jeśli zaś scenariusz konfliktu zbrojnego z krajami NATO będzie rozwijał się z zastosowaniem tylko broni konwencjonalnej, w obiekty obrony przeciwrakietowej także zostaną wystrzelone środki szturmowe z konwencjonalnymi głowicami.

MSZ Rumunii odpowiada Putinowi

Szef polskiego MSZ dał do zrozumienia, że przed rosyjskimi atakami Polskę ochroni wzmocniona wschodnia flanka NATO dzięki fizycznej obecności wojsk sprzymierzonych. Jednakże jeśli ktoś w obecnej Polsce myśli, że przed takim natarciem ktoś jest w stanie kogoś obronić, to głęboko się myli, uważa ekspert.

„Współczesne wojny toczą się głównie za pomocą broni precyzyjnej — zaznacza ekspert w kwestiach bezpieczeństwa regionalnego Rosyjskiego Instytutu Studiów Strategicznych Władimir Karjakin. — Ich zakres jest bardzo znaczny. Na przykład zasięg rakiet „Kaliber” wynosi około 2 000 kilometrów. Uderzenia tych pocisków mogą sparaliżować obiekty amerykańskiej tarczy antyrakietowej jeszcze przed wystrzeleniem naszych pocisków balistycznych. Najprawdopodobniej przed rozpoczęciem dużego konfliktu zostanie naniesiony wyprzedzający cios za pomocą precyzyjnych środków nie tylko w obiekty obrony przeciwrakietowej, ale także w bazy wojskowe USA i NATO w Europie Wschodniej” — powiedział Władimir Karjakin.

Putin o tarczy antyrakietowej w Rumunii: będziemy zmuszeni zareagować
Czy Polska będzie w stanie obronić się przed tymi atakami? Oczywiście, że nie — uważa ekspert. Polska w tym przypadku będzie poligonem dla prowadzenia działań bojowych między NATO a Rosją, jeśli, nie daj Boże, zrealizuje się taki scenariusz.

Teraz w Polsce i innych krajach Europy Wschodniej można zauważyć refleksje na gruncie antyrosyjskich fobii. Kraje te wyszły spod wpływów ZSRR i Układu Warszawskiego, ale znalazły się pod jeszcze mocniejszą kontrolą USA i NATO. Jednocześnie europejscy politycy i elity w głębi duszy są przekonani, że dużego konfliktu między Rosją a krajami NATO nie będzie. Ale teraz oni pompują lęki. Po pierwsze, aby ludność nie protestowała przeciwko amerykańskiej obecności wojskowej. Po drugie, aby żądać pomocy ze strony Zachodu, otrzymać od niego dodatkowe asygnowania i być bardziej bezpiecznymi ekonomicznie. W rzeczywistości tłoczenie antyrosyjskiej propagandy pozwala krajom bałtyckim i Polsce poprawić swoją sytuację materialną.

Nikt nie chce w Europie nowej wojny. Ale takiego instrumentu polityki, jak straszenie Rosją, jeszcze nikt nie znosił.


Perspektywy III RP w sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi – dr nowopolski –

Zadaniem kontyngentu okupacyjnego NATO w Polsce będzie ochrona instalowanych na Pomorzu wyrzutni rakietowych Cruise nacelowanych na Rosję i tłumienie ewentualnych odruchów obronnych ludności tubylczej.
Według najnowszego oświadczenia Sekretarza Generalnego NATO, Stoltenberga[i], najbliższy szczyt tej organizacji w Warszawie, podejmie decyzję o zwiększeniu liczby żołnierzy paktu, którzy będą dyslokowani na terytorium Polski i republik bałtyckich.

Pretekstem do tej eskalacji ma być narastająca „agresja” rosyjska na wspomniane państwa. Curiosum to nie ma precedensu w całej dotychczasowej historii świata. Nigdy dotąd militarny atak jakiegoś państwa na inne nie był tak dobrze zamaskowany, że nie można by było przedstawić ani cienia twardego dowodu na poparcie tego twierdzenia. Nie przeszkadza to jednak obłąkanym z nienawiści „polskim patriotom” wierzyć w teorię niewidzialnych „zielonych ludków Putina”.

Niezależni zagraniczni obserwatorzy nie kryją zadziwienia, jak państwo, które dwie dekady temu pozbyło się okupacyjnych wojsk ZSRR, dziś domaga się sprowadzenia jak największej ilości amerykańskich okupantów. Przy czym istotną różnicą między sowieckim i amerykańskim okupantem jest to, że ten pierwszy odszedł z naszej Ojczyzny pokojowo. Natomiast Amerykanie, jeśli już opuszczają jakieś okupowane terytorium, to tylko po uprzednim przemienieniu go w pustynię.

Zadaniem kontyngentu okupacyjnego NATO w Polsce będzie ochrona instalowanych na Pomorzu wyrzutni rakietowych Cruise nacelowanych na Rosję i tłumienie ewentualnych odruchów obronnych ludności tubylczej.

Tak więc, w najlepszym razie, mieszkańcy III RP będą przeżywać wszystkie przyjemności okupacji pokonanego państwa, no może za wyjątkiem gwałtów jakich dokonują np. na Okinawie amerykańscy żołnierze na Japonkach. „Polskie patriotki” same ustawią się w kolejce do koszar „natowskich obrońców” i o żadnych gwałtach nie będzie mowy!

W najgorszym przypadku rosyjskie rakiety z ładunkami jądrowymi przemienią nasz piękny kraj w radioaktywna pustynię. Bez ogródek wspomniał o tym Putin podczas swej niedawnej wizyty w Grecji, stwierdzając, że Rumunia, gdzie systemy rakietowe są już ukończone, znalazła się „na rosyjskim celowniku”, a Polska dostąpi tego samego „zaszczytu” z chwilą instalacji amerykańskich rakiet na Pomorzu.

Perspektywy powyższe nie zrażają „polskich przywódców”, których służalczość w stosunku do ich amerykańskich panów może konkurować jedynie ze skrajnym ograniczeniem umysłowym nie pozwalającym im pojąć losu, który nie tylko Polakom , ale i sobie szykują.



Pomiędzy Rimlandem a Heartlandem | Myśl Polska

13 maja 2016 roku w Redzikowie koło Słupska rozpoczęto oficjalnie budowę amerykańskiej bazy wojskowej z wyrzutniami pocisków rakietowych SM-3 (RIM-161 Standard Missile 3 Block I B), która razem z już istniejącą bazą w Deveselu w Rumunii ma tworzyć tzw. „tarczę antyrakietową”.

W uroczystości inauguracji amerykańskiej obecności wojskowej w Polsce wzięli udział prezydent Andrzej Duda, ministrowie obrony narodowej i spraw zagranicznych oraz zastępca sekretarza obrony USA Robert Work. „To ważny dzień dla Polski, dla NATO, dla Europy. Rząd Beaty Szydło i formacja polityczna, którą reprezentuje, czekała na ten moment ponad 8 lat” – stwierdził w swoim przemówieniu minister Macierewicz. Z kolei prezydent Duda powiedział „O ile my staliśmy się członkiem NATO przed laty, o tyle długo czekaliśmy, aby w sensie stałym Sojusz wszedł do Polski – dziś to się dzieje. To nie będą pociski wymierzone w kogokolwiek. One będą nam gwarantować bezpieczeństwo”. Wspomniał także o korzyściach, jakie odniosą mieszkańcy Redzikowa z faktu stacjonowania w ich miejscowości garnizonu amerykańskiego.

Niemal natychmiast zaprzeczył temu prezydent Słupska Robert Biedroń, który zwrócił uwagę, że baza będzie eksterytorialna i samowystarczalna. „Czujemy się oszukani. Jest na mapie Polski miejsce, w którym na jakąkolwiek większą budowę trzeba mieć zgodę rządu Baracka Obamy. Baza będzie samowystarczalna, więc nasi przedsiębiorcy nie zarobią jako lokalni dostawcy. Tych 300 amerykańskich żołnierzy to tyle, ile dziennie mamy turystów” – oświadczył prezydent Słupska [1].

Biedroń ujawnił, że rząd PO i PSL obiecywał zrekompensować straty, jakie poniesie region z tytułu budowy amerykańskiej bazy w Redzikowie. Miała być droga ekspresowa, drugi tor kolejowy, modernizacja portu w Ustce i lotnisko cywilne w Słupsku. Rząd PiS unieważnił jednak te plany. Ponadto Agencja Rozwoju Pomorza ujawniła, że przez amerykańską bazę samorząd regionu straci w ciągu 25 lat 2 mld 136 mln złotych z tytułu podatku od nieruchomości, PIT i nakładów inwestycyjnych. Ucierpią też trzy lokalne podstrefy ekonomiczne, a straty z utraconych tam inwestycji wyniosą 543 mln złotych. Nie można też będzie rozwijać energetyki wiatrowej, co spowoduje dla regionu stratę 157 mln złotych [2].

Ale nie tylko samorząd Słupska i Agencja Rozwoju Pomorza mogą czuć się oszukane w związku z instalacją amerykańskiej bazy w Redzikowie. Oszukani i zagrożeni powinni czuć się wszyscy obywatele Polski, z których wielu zapewne nie jest świadomych czemu ma służyć „tarcza antyrakietowa” i jakie niesie za sobą niebezpieczeństwo dla kraju.

Polska tarczą dla USA

Pierwsze pytanie, które należy zadać brzmi: przeciw komu jest „tarcza antyrakietowa”? Oficjalna odpowiedź – powtarzana w mediach od 9 lat – mówi, że przeciw zagrożeniu nuklearnemu ze strony Iranu i Korei Północnej. Przede wszystkim ani Iran ani Korea Północna nie mają takich środków przenoszenia broni jądrowej, które mogłyby zagrozić Europie i Ameryce Północnej. Ponadto 14 lipca 2015 roku zostało zawarte w Wiedniu porozumienie pomiędzy Iranem a USA, Rosją, Chinami, Wielką Brytania, Francją, Niemcami i Unią Europejską w sprawie kontroli irańskiego programu nuklearnego. Iran zgodził się na regularne inspekcje ONZ w swoich obiektach wojskowych i zadeklarował rozwijanie programu nuklearnego tylko dla celów niemilitarnych. Czy nadal więc ze strony Teheranu pochodzi zagrożenie nuklearne, przed którym ma bronić Europę i Amerykę baza z wyrzutniami w Redzikowie? Jeśli według oficjalnej propagandy „tarcza antyrakietowa” ma służyć obronie Europy przed pociskami krótkiego i średniego zasięgu, to tym bardziej w grę nie może wchodzić – ze względu na zasięg takich pocisków – ani Iran ani Korea Północna.

Od blisko dekady, kiedy temat „tarczy antyrakietowej” pojawił się w oficjalnym obiegu, dla nikogo nie jest tajemnicą, że głównym, jeśli nie jedynym celem kinetycznych pocisków antybalistycznych SM-3 Block I B z amerykańskich baz w Polsce i Rumunii będzie arsenał nuklearny Rosji. Chodzi tutaj o to, żeby rosyjska broń jądrowa przestała być groźna dla NATO, co oznacza faktyczną degradację Rosji z pozycji mocarstwa jądrowego, mimo faktycznego posiadania przez nią broni masowej zagłady. Prezydent Duda kłamie zatem nie tylko w sprawie korzyści ekonomicznych, jakie mają odnieść mieszkańcy regionu słupskiego z tytułu istnienia amerykańskiej bazy, ale także twierdząc, że amerykańskie rakiety nie będą wymierzone w kogokolwiek i rzekomo zagwarantują bezpieczeństwo Polski. Społeczeństwa polskiego nie informuje się o kilku istotnych faktach.

Po pierwsze, z chwilą uruchomienia w 2018 roku bazy w Redzikowie Polska może przestać być krajem wolnym od broni jądrowej, co było dotąd największym gwarantem jej bezpieczeństwa. W bazach zlokalizowanych na terenie Polski i Rumunii można zainstalować nie tylko antybalistyczne rakiety SM-3 Block I B, ale także rakiety z głowicami jądrowymi krótkiego i średniego zasięgu. Kto zagwarantuje, że tak się nie stanie? Z Redzikowa do Kaliningradu taka rakieta doleci w 20 sekund, a do Moskwy w 4 minuty. To za mało czasu, żeby Rosja uruchomiła swój system obrony przeciwrakietowej. W wypadku zainstalowania w Polsce i Rumunii amerykańskiej broni jądrowej Rosja będzie bezbronna.

Po drugie zatem, amerykańska „tarcza antyrakietowa” stanowi faktyczne złamanie układu INF o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych średniego zasięgu, który został podpisany 8 grudnia 1987 roku w Waszyngtonie przez USA i ZSRR. Moskwa już wielokrotnie ostrzegała, że w odpowiedzi na „tarczę antyrakietową” zainstaluje w obwodzie kaliningradzkim rakiety krótkiego zasięgu Iskander (dozwolone przez układ INF), a ich celowniki wymierzy w terytorium Polski. Prezydent Putin poszedł dalej i wkrótce po zakończeniu uroczystości w Redzikowie zasugerował odejście Rosji od układu INF, a więc powrót do nuklearnego wyścigu zbrojeń z okresu „zimnej wojny”. Powiedział on całkiem szczerze, że „tarcza antyrakietowa” w Polsce i Rumunii stanowi próbę przeniesienia nuklearnego potencjału uderzeniowego z terytorium USA na peryferie Rosji i że jest to „koniec względnego bezpieczeństwa sąsiadów Rosji”.

Po trzecie, nie ulega wątpliwości, że Rosja tak po prostu nie pogodzi się ani z utratą statusu mocarstwa nuklearnego ani z bezbronnością wobec amerykańskich rakiet krótkiego i średniego zasięgu, które ewentualnie mogłyby zostać rozmieszczone w bazach w Polsce i Rumunii. W odpowiedzi będzie rozwijała systemy broni jądrowej zdolne do przełamania „tarczy antyrakietowej”. Taką zdolność mają posiadać rakiety balistyczne R-30 i R-47 „Buława”. Rosja planuje wyposażyć w nie swoje siły zbrojne do 2020 roku.

Po czwarte, opinia publiczna w Polsce i Rumunii jest cynicznie okłamywana, że „tarcza antyrakietowa” ma służyć obronie i bezpieczeństwu tych krajów. Nie jest prawdą, że pociski SM-3 Block I B służą do zwalczania wyłącznie pocisków balistycznych krótkiego i średniego zasięgu w środkowej fazie lotu. Ich celem będą przede wszystkim rosyjskie rakiety dalekiego zasięgu, bazujące na Półwyspie Kolskim (Topol-M, Buława, Jars), które mogą uderzyć w USA i Europę Zachodnią. Polska i Rumunia natomiast staną się pierwszym celem rosyjskiego uderzenia nuklearnego – zarówno prewencyjnego jak i odwetowego. Będą „tarczą antyrakietową” USA i NATO w dosłownym tego słowa znaczeniu. Dzięki bazom w Redzikowie i Deveselu Waszyngton przesuwa cel pierwszego uderzenia jądrowego Rosji z terenu Ameryki Północnej i Europy Zachodniej na obszar swoich środkowoeuropejskich satelitów. Po wymianie pierwszych uderzeń jądrowych pomiędzy USA i Rosją (np. na terenie Polski i Białorusi) może nie dojść do następnych, ponieważ wkroczy do akcji dyplomacja. Tylko, że tysiącletnie dzieje narodu i państwa polskiego ulegną już wtedy trwałemu zakończeniu.

Anakonda-16 i szczyt NATO

W dniach 6-17 czerwca br. odbędą się w Polsce ćwiczenia NATO „Anakonda-16” z udziałem 31 tys. żołnierzy – głównie polskich, amerykańskich i brytyjskich. Będą to największe ćwiczenia wojskowe na terenie Polski od zakończenia „zimnej wojny”. Wojska NATO przećwiczą operację powietrzno-desantową w okolicach Torunia oraz budowę przepraw na Odrze i Wiśle celem szybkiego przerzucenia jednostek zmotoryzowanych i pancernych do krajów bałtyckich. Nie ulega zatem wątpliwości, że będzie ćwiczony scenariusz wojny z Rosją. Scenariusz takiej wojny ujawnił zresztą brytyjski gen. Richard Schirreff – były zastępca dowódcy sił NATO w Europie – w opublikowanej niedawno książce pt. „2017: War With Russia: An Urgent Warning From Senior Military Command” („2017: Wojna z Rosją: pilne ostrzeżenie od seniora dowództwa wojskowego”) [3].

Amerykańska geopolityka dzieli Eurazję („Wyspę Świata”) na dwie części – Rimland (Obrzeża Lądu) i Heartland (Serce Lądu). Rimland to Europa Zachodnia, Bliski Wschód i Azja Południowo-Wschodnia – obszary powiązane z USA politycznie i gospodarczo. Heartland – według teorii brytyjskiego geopolityka Halforda Johna Mackindera z 1904 roku – to obszar warunkujący panowanie nad resztą globu (Pivot Area – Obszar Osiowy), który obejmuje przede wszystkim Rosję, Chiny, Afganistan i Iran. Europa Środkowa leży na styku Rimlandu z Heartlandem i jest określana w języku amerykańskiej geopolityki jako Crash Zone (Strefa Zgniotu). Tutaj wybuchły pierwsza i druga wojna światowa, tutaj wybuchnie też trzecia. Przesunięcie teatru militarnej konfrontacji NATO-Rosja do Strefy Zgniotu – obejmującej Polskę, kraje bałtyckie, Białoruś i Ukrainę – pozwoli USA i Wielkiej Brytanii uniknąć zniszczenia własnego terytorium, zwłaszcza w pierwszej fazie konfrontacji jądrowej, po której – jak wskazałem powyżej – może nastąpić zawarcie pokoju.

Z tego, co od lat głoszą siły polityczne rządzące w Polsce wynika, że uważają one sojusz z USA i przynależność do NATO – czyli umiejscowienie Polski w Strefie Zgniotu – za swój największy sukces i fundament polskiej racji stanu. Jest kwestią dyskusyjną czy wynika to bardziej z ich niskiego poziomu intelektualnego i moralnego czy ze stopnia zależności politycznej od USA.

Swój proatlantycki entuzjazm władze polskie zamanifestują podczas szczytu NATO, który odbędzie się w Warszawie w dniach 8-9 lipca. Nie ukrywają, że chcą odejścia od układu paryskiego NATO-Rosja z 27 maja 1997 roku oraz trwałego rozmieszczenia w Polsce wojsk NATO, głównie amerykańskich. Podejrzewam, że stała obecność wojsk NATO jest potrzebna obecnej partii rządzącej nie tyle do obrony przed Rosją, co do umocnienia swojej władzy. Tak jak wojska radzieckie były gwarantem władzy PZPR, tak wojska amerykańskie będą gwarantem władzy PiS.

20 maja premier Szydło – przy okazji debaty nad ultimatum Komisji Europejskiej w sprawie Trybunału Konstytucyjnego – dała w Sejmie oratorski popis umiłowania suwerenności Polski. Tego samego dnia prezydent Duda podpisał nowelizację ustawy o zasadach pobytu oraz przemieszczania się wojsk obcych na terytorium Polski. Zakłada ona nadanie wojskom NATO uprawnień polskich sił zbrojnych. Takich uprawnień nie miała nawet Północna Grupa Wojsk Armii Radzieckiej w PRL. Tak Prawo i Sprawiedliwość rozumie suwerenność Polski.

Rodzi się pytanie, czy status polskich sił zbrojnych jest potrzebny wojskom amerykańskim, brytyjskim lub niemieckim do obrony Polski przed Rosją czy np. do pacyfikacji antysystemowego buntu społecznego, który zostanie uznany za akt terrorystyczny lub część inspirowanej przez Rosję wojny hybrydowej?

Działania pacyfikacyjne już zresztą zostały podjęte. 18 maja został zatrzymany przez ABW, a następnie aresztowany pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Rosji lub Chin Mateusz Piskorski – jedyny polski polityk, który publicznie manifestował swoją niechęć do USA. Władze i mainstreamowe media nawet nie ukrywały, że aresztowanie Piskorskiego jest elementem pacyfikacji „rosyjskiej agentury wpływu” i ma „zrobić wrażenie na Rosji”. Być może ma to związek z zapowiedzią prezydenta Dudy prowadzenia dialogu z Rosją z pozycji siły, złożoną tydzień wcześniej podczas jego wizyty w Kanadzie [4]. Zdaniem rosyjskiej dziennikarki Anny Redkiny Piskorski planował przeprowadzić podczas lipcowego szczytu NATO w Warszawie „kontrszczyt” – coś w rodzaju konferencji czy forum dyskusyjnego z udziałem antyamerykańskich organizacji politycznych z Czech, Polski, Rumunii, Słowacji i Węgier [5].

Na styku Rimlandu z Heartlandem

George Friedman – uwielbiany przez obóz polskiej rusofobii ideolog agresywnej polityki amerykańskiej – już wiele lat temu głosił, że celem polityki USA powinno być rozpętanie jak największej ilości konfliktów zbrojnych na obszarze Haertlandu, a właściwie na styku Rimlandu z Heartlandem. Do rozpętania takich konfliktów rzeczywiście doszło (Afganistan, Irak, Ukraina). Poważnie nadszarpnęły one międzynarodową pozycję USA. Osłabienie USA wykorzystały Chiny, które rozpoczęły szeroką ekspansję gospodarczą i polityczną na obszarze Heartlandu.

Waszyngton poważnie obawia się, że rosnąca potęga polityczno-gospodarcza Chin zagrozi jego pozycji także w Rimlandzie, a nawet w rejonie Pacyfiku. To nie Rosja jest głównym wrogiem geopolitycznym USA, tylko Chiny. Nikt tego w Waszyngtonie nie mówi głośno, ale nie wyklucza się tam nawet konfrontacji militarnej z Chinami. Powtarzające się incydenty na Morzu Południowochińskim z udziałem sił zbrojnych obu mocarstw dowodzą, że groźba takiej konfrontacji jest realna.

W latach 90. XX wieku – czyli okresie największej potęgi USA w ich historii – polityka amerykańska wobec Heartlandu zakładała wszechstronną penetrację obszaru poradzieckiego, w tym okrążenie Rosji, a nawet jej rozbicie na mniejsze organizmy polityczne. Temu służyły „kolorowe rewolucje” w byłych republikach radzieckich i wojny w Czeczenii. Dzisiaj jest to już tylko wspomnienie. Obecnie pierwszorzędnym celem polityki amerykańskiej jest powstrzymywanie Chin, tak jak w okresie „zimnej wojny” było nim powstrzymywanie ZSRR. W tej grze geopolitycznej Waszyngton będzie dążył do rozerwania sojuszu rosyjsko-chińskiego i do przeciągnięcia Rosji na swoją stronę lub jej zneutralizowania, czyli odwrotnie jak podczas „zimnej wojny”, kiedy w połowie lat 70. XX wieku USA przeciągnęły na swoją stronę Chiny, co przyczyniło się do późniejszego upadku ZSRR.

Dał temu niedawno wyraz nestor amerykańskiej geopolityki – Zbigniew Brzeziński. W artykule „Toward a Global Realignment” („Ku globalnemu urealnieniu kursu”), opublikowanym 17 kwietnia na łamach „The American Interest”, Brzeziński proponuje wykreowanie nowej równowagi sił poprzez dopuszczenie Rosji i Chin do współpracy z USA w rozwiązywaniu „sytuacji konfliktowych na Bliskim Wschodzie”. Najważniejszym jednak elementem tej koncepcji jest rozluźnienie sojuszu rosyjsko-chińskiego. O ile w 1997 roku Brzeziński nazwał Rosję „czarną dziurą”, która powinna rozpaść się na trzy części, to obecnie uważa, że Rosja ma szansę stać się „wiodącym europejskim państwem narodowym, jeśli będzie działać rozsądnie” [6].

Nie można wykluczyć, że rzeczywistym celem wywołanej przez Waszyngton awantury politycznej na Ukrainie, budowania „tarczy antyrakietowej” w Polsce i Rumunii oraz tworzenia „szpicy NATO” na jego „wschodniej flance” jest właśnie skłonienie Rosji do „działań rozsądnych”, czyli przynajmniej neutralności na wypadek otwartego konfliktu amerykańsko-chińskiego. Niełatwo jest zgadnąć, jaką cenę Waszyngton byłby gotów zapłacić za „rozsądek” Rosji. Czy byłaby to cała Ukraina czy tylko podzielenie się w niej wpływami? Czy może także polityczne oraz wojskowe wycofanie się USA z Europy Środkowej i uczynienie z tego przesmyku łączącego Rimland z Heartlandem strefy buforowej. Cokolwiek by to było, już słyszę rozlegający się wśród polskich fundamentalistów rusofobii krzyk o nowej Jałcie i zdradzie Ameryki.

Jeśli natomiast Rosja nie wykaże „rozsądku” i w nadchodzącym konflikcie światowym opowie się po stronie Chin, to „wschodnia flanka NATO” – której „umocnienia” tak bardzo pragną politycy PiS i PO – może stać się polem wielkiej konfrontacji militarnej. Polska tkwi w Strefie Zgniotu bynajmniej nie ze względu na swoje położenie geograficzne, ale dlatego, że jej elity polityczne z różnych powodów nie są zdolne do prowadzenia polityki samodzielnej.

Bohdan Piętka

[1] A. Radomski, „Co nam przyniesie tarcza antyrakietowa?”, (serwis „Głosu Pomorza”), 25.05.2016.
[2] M. Walków, Robert Biedroń: „Czujemy się oszukani”,, portal Business Insider Polska, 22.05.2016.
[3] „Były dowódca NATO stworzył scenariusz wojny z Rosją w 2017 roku”,, 23.05.2016.
[4] „Polska i Kanada będą rozmawiały z Rosją z pozycji siły”,, 11.05.2016.
5 Anna Redkina (Анна Редькина), В Польше арестован политик, выступавший за диалог с Россией,, 20.05.2016.
[6] „Brzeziński: USA powinny stworzyć z Rosją i Chinami światowy triumwirat”,, 28.04.2016.



First there was the red-line announcement. On Friday in Athens there was the cross-hairs statement. By the month of October, the month before the US presidential election, there will be the trigger point.

The US and the North Atlantic Treaty Organization (NATO) allies are going to war with Russia, accelerating the inevitability that Russia will strike in self-defence. This is what the first and second statements by President Vladimir Putin warn. There will be no statement of warning when the trigger point arrives.

At his press conference in Athens on Friday, Putin warned that the installation of an Aegis anti-missile base in Romania, operational this month [1], and the rush to do the same in Poland, are hostile acts, just short of casus belli — cause of war.

To make this clear, Putin used a vivid phrase — быть под прицелом. It refers to gunsights or cross-hairs for targeting army artillery, airforce cannon, or naval torpedoes.

Putin was translated by Reuters as saying: “If yesterday in those areas of Romania people simply did not know what it means to be in the cross-hairs, then today we will be forced to carry out certain measures to ensure our security,’ Putin told a joint news conference in Athens with Greek Prime Minister Alexis Tsipras. ‘It will be the same case with Poland,’ he said.” Read the Reuters report in full [2].

Source: [3]

Putin was talking about the Romanian base at Deveselu, 180 kilometres south of Bucharest, the Romanian capital; and Redzikowo, 460 kms north of Warsaw, the Polish capital. A diagram, published by the BBC [4], makes it appear these US missile bases (right side of diagram) respond to an initial missile strike by the Russian side (left):

The BBC also reports the NATO claim [5] that the range and firepower of the Romanian and Polish bases are too far apart and too limited in range to threaten a first-strike attack on Russia.

In fact, as Putin announced on Friday, the Romanian and Polish batteries are capable of firing first, and at a range of 2,400 kms, to strike at Russian missile targets, before launch, as far as the line between the Plesetsk and Tyuratam missile command centres.

The range extensions of the Aegis system, operating both west to east and east to west, were mapped by the Federation of American Scientists (FAS) in a report of September 2011.

“In all cases above,” the FAS scientists Yousaf Butt and Theodore Postol concluded [6], “the theoretical [US, NATO] defensive capability would be degraded if the incoming [Russian] ICBMs carry countermeasures or decoy warheads.”

That didn’t mean that the Russian side could (should) underestimate the US intention and capability to attack first successfully, or overestimate the Russian capability to do the same. Strategy must be based on defending against the worst case, Butt and Postol explained. “While it is true that the Russians could defeat the SM-3 interceptors by using decoys and other countermeasures, it is also true that their military planners would have little choice but to entertain the possibility, however remote, of a ‘worst-case’ scenario in which U.S. missile defense interceptors could be more effective than expected, or Russian countermeasures less effective. In other words, the potential threat to Russian nuclear deterrent forces from the U.S. missile defense system will likely be judged by the ability of the interceptors to reach and engage Russian warheads – not by whether or not every such engagement results in a kill.”

Reach or range is the key.

The FAS report recommended the best way of confirming the US and NATO claims for the limited intention of the Aegis system is to restrict its range. Without that concession to Russian (also Chinese) security concerns, the report concluded the entire system “threaten[s] to provoke Russia’s exit from New START [Strategic Arms Reduction Treaty], in addition to possibly restarting a nuclear arms race – while providing no credible defense against possible future Iranian or North Korean missiles hosting simple countermeasures. Russia and China might increase their arsenals, end future arms reductions talks with the United States, and decrease their assistance with worldwide counter-proliferation efforts. Such a result would diminish U.S. – and global – security and would be at odds with President Obama’s vision of a nuclear-weapons-free world.”

That was published in September 2011. Since then, instead of restricting range and negotiating reciprocal assurances against first-strike attacks, the US has advanced its sea and land attack capabilities closer to the Russian border, and extended the potential range and precision of their firepower.

For the Russian warnings to the close approach of US Navy missile warships, such as the USS Donald Cook, in the Black and Baltic Seas, read this [7] from April 2014, and this [8] from April 2016. For Putin’s red-line warning, read this [9].

Last Friday, when Putin used “cross-hairs” in his warning, the Reuters report was an accurate translation of the Kremlin’s transcript in Russian.

In the Kremlin’s English translation [10], the impact of the cross-hairs warning was softened slightly. Putin was translated as saying: “if yesterday some areas in Romania did not know what it is like to be a target, today we will have to take action to ensure our security.”

For soldiers and strategists on both sides, this isn’t exactly new. Like the Federation of Atomic Scientists, Russian think-tanks, government officials and military officers have been making such cautionary statements for many years. What is new is the precision of Putin’s speech, and the shortening of the time fuze.

Read Putin’s full statement on the point: “What is the impact of security-related issues on economic cooperation, in particular, the commissioning of the US anti-missile defence deployment area in Romania? What is the impact? The impact is negative, and it cannot be otherwise. Because some time ago the United States unilaterally withdrew from the Anti-Missile Defence Treaty and started what amounts to undermining the fundamentals of international security. Yet another step has been made now.

“Since the early 2000s, we have been persistently repeating the same thing, like a mantra: we will have to respond to it in some way. Nobody listens to us, nobody is willing to have talks with us, we do not hear anything but platitudes, and those platitudes mainly boil down to the fact that this is not directed against Russia and does not threaten Russia’s security.

“Let me remind you that initially there was talk about thwarting a threat from Iran, it was all about the Iranian nuclear programme. Where is the Iranian nuclear programme now? It no longer exists. The Unites States themselves initiated the signing of the treaty with Iran. The Iranian nuclear threat does not exist, while the US anti-missile deployment area is being created and was commissioned in Romania.

“What is this? These are launch pads and radar stations. Today, 500-kilometre range Iskander land-based missiles are being deployed; in a few years they will be 1000-kilometre range missiles. We even know the approximate date when such missiles will be deployed. How can this not be a threat to us? It is a clear threat to our nuclear forces.

“However, there is something else that is even worse: these compact launch pads can accommodate assault missiles with a 2,400-kilometre range, and replacing the missiles is no problem, one only has to change the software, and nobody is going to notice anything, even the Romanians. Isn’t it a threat to us? It certainly is.

“That is the reason we have to respond now, and if yesterday some areas in Romania did not know what it is like to be a target, today we will have to take action to ensure our security. Let me repeat, these are response measures, a response only. We were not the first to take such steps.

“The same will be done with regard to Poland. We will wait for certain actions to be taken in Poland. We are not going to do anything until we see missiles on the neighbouring territory. And we have the necessary resources. You saw, the whole world saw our capabilities in terms of medium-range sea and air based missiles. We are not violating anything, but the Iskander land-based missile systems have a brilliant record.

“Incidentally, the fact that launch pads are deployed that may be charged with medium-range missiles is nothing short of erosion of the medium and short range missile treaty by our American partners. I think it is an obvious matter that requires the most careful consideration, and undoubtedly, the involvement of the parties concerned in detailed and substantial talks on these issues.”

There is almost no ambiguity. As Putin said in his red-line speech in March 2014, after the putsch in Kiev triggered the Crimean vote to join the Russian Federation, “there is a limit to everything. And with Ukraine, our western partners have crossed the line.” For analysis of the significance in Russia’s new war strategy, read this [9].

Two years later, Putin is saying, not from the Kremlin, but from the entrance of Megaro Maximou, that Romania has crossed the red line, and is now inside the cross-hairs. The location for Putin to say this is not without significance. It has been the official headquarters of the Greek Prime Ministry since the Greek left came to power in 1982. It has also been a headquarters of two of the states which have occupied Greece by military force – Germany between 1941 and 1944, and the US until 1952.

Putin is reminding Romania and Poland that they are occupied states, and that if they are counting on the missile bases and Article 5 of the NATO treaty [11] — they won’t be a reliable shield, when the radioactive wind blows, for their national capitals. For Romania, it’s too late. For Poland, there is still time for mutual and reciprocal security agreements, maybe along the lines recommended by the Federation of Atomic Scientists; maybe, as Putin expressed it, by “the most careful consideration, and undoubtedly, the involvement of the parties concerned in detailed and substantial talks on these issues.”

Expressed this way from the capital of a country crushed today by the occupation of the European Union’s forces, the invitation to the Poles is to save themselves before Poland’s time runs out, again. The original agreement for the Redzikowo missile base was signed [12] in 2010 by Radoslav Sikorski(below, left) and Hillary Clinton (right). Sikorski was Poland’s foreign minister at the time. Today, stripped of all official posts, he is under criminal investigation in Warsaw, living in exile between the US and US, and dependent on his wife’s earnings from US government operations. Clinton is under criminal investigation in Washington, and in a close race for the US presidential election, due on November 8.

It has taken two years of escalating warfare between Washington and Moscow before the cross-hairs warning. What then is the timing between now and trigger point? Where will the trigger be pointed, and how will it be pulled?

The likely timing, according to Russian assessments, is the month of October. The history of the “October Surprise [13]” by desperate US presidential runners to pull off a last-minute election victory is well-known. The last military operation directly connected to a presidential election was President Jimmy Carter’s abortive attempt to rescue the US Embassy hostages in Tehran in April 1980, and then the subsequent manipulation of negotiations with the Iranian government for their release. The last US war to fix the outcome of a presidential election was President Dustin Hoffman’s (below, right) war with Albania in the film, Wag the Dog.

By October, the weak outgoing President Barack Obama will be prodded by the weak, failing Democratic Party candidate Hillary Clinton to rescue her chances and rally reluctant American voters against the Republican candidate, Donald Trump. The October surprise this year, Russians believe, will be a violent one. For cross-hairs this year, Albania doesn’t qualify. Clinton can’t afford another adventure in Libya.

Victoria Nuland (below, left), Samantha Power (centre), Michele Flournoy (right) — the women around Clinton, who will lose promotion and power if Clinton loses to Trump — have already tried and failed in Ukraine, Syria, Iraq and Turkey. Romania almost qualifies.

But can and will the Russians assist Trump in his counterstroke — a Reagan-type, Tehran-type October surprise?

Gennady Nechaev (below, left), a leading military analyst at Versiya and Vzglyad in Moscow, says that priority targeting in Russian strategy continues to be the “key military infrastructure: airbase positional missile areas, ports and naval bases, depots and places where the ground forces are based. First and foremost, this concerns the countries of the ‘old NATO’, where everything has been established for decades. In this targeting, maximum damage would be incurred by Germany and the UK, followed by France and Turkey; as well as the south of Italy and the coast of Northern Europe.”

Is there Russian military contemplation of a new trigger point, and soon? “ I do not think this is possible,” Nechaev replies. “During the entire existence of the [Warsaw Pact-NATO] bloc system, such incidents can be counted on your fingers. Then the intensity of aviation operations at the borders has been several times higher than now. There is the possibility of a chance encounter in the air because of pilot errors or gung-ho flyboys. This happened before. It can’t be excluded again.”

Yevgeny Krutikov (above, right), also a leading military analyst in Moscow, and once a serving officer himself in the Balkans, says: “any state of NATO, which takes on commitments to destabilize the general situation could be in the gunsights. The military circumstances determine this. If like Romania you host an anti- missile system, automatically it means that the system becomes a target, and may be attacked by medium-range missiles like Iskander, ballistic missiles, or something worse. To pinpoint someone as a certain target is difficult. Any NATO state, which changes the balance , will automatically be targeted in the cross-hairs. People need to understand they will suffer if something happens. So I cannot say that someone in particular has been selected. They are all under the gun.”

In Krutikov’s assessment, at the moment military targets in the Baltic states are “less relevant. What is happening there is at the level of ethnic panic. They have no external [NATO] forces, and what there is, is a handful of tanks that are no more than a caricature. In the Arctic zone, there is a problem, but it is a very large area, and it needs to be divided into theatres of war. A special danger right now is the situation around the Barents Sea, since that is where clashes between Russia and NATO have been taking place, and where maneuvers are being repeated, primarily by the United States. Just a month ago, the latest of them was finished. Involved in that one, were not only NATO but also the Finns and the Swedes, who are not members of NATO. The Arctic cannot be the biggest problem area, because no NATO country has an icebreaking fleet, oddly enough.”

“In the Sea of Japan, yes, there is a rapid build-up of Russian armed forces on the Kurile Islands, which, without effective supporting infrastructure, didn’t exist before. Accordingly, there is increased interest on the part of the Americans. In my opinion, already there have been at least two American attempts to penetrate with reconnaissance aircraft, so naturally there has been a backlash from Russia.”

In the weeks ahead, according to Krutikov, the trigger points are not where the strategic interests are greatest, but where the space for manoeuvre between Russian forces and their enemies is smallest. They are the Baltic and Black Seas. At their widest points, east to west, the distance in the Baltic is 193 kms; the Black Sea, 1,175 kms. In the narrows between the Romanian port of Constanta and the Russian naval headquarters at Sevastopol, the distance is just 392 kms.

Krutikov: “The Baltic is very small. Into and out of the Kaliningrad region Russian planes must fly from the northwestern and adjacent districts, where there is a very large number of military airfields and where flights in the direction of Kaliningrad must observe a certain order. There is an extremely nervous reaction from the Baltic states, which don’t have their own aircraft. So there are shifts of patrols such as the Danes and now Portuguese. When Russian aircraft are flying in the right space, those poor Portuguese must chase and watch them. This is a problem because people are nervous. When the situation is as tense as this, something could happen. This is the most dangerous situation, just because there is no place to escape. There is too little space.”

“There is also very little space in the Black Sea. A week and a half ago, NATO forces began maneuvers in the Black Sea, in the north-western part of the area around Odessa. Suddenly, there is a concentration of a very large number of foreign ships — Romanian, Bulgarian, Turkish, American. God forbid, that damned Donald Cook. There is also very little space. The Black Sea is a puddle, maybe a little more than the Baltiс puddle , but still there is no place to turn around. Therefore, such hysteria as there is may cause problems.”

NOTE ON THE BENCKENDWARF SYNDROME: enemy capabilities are for Russian intelligence to measure. Gauging the intentions of the enemy is prone to the Benckendwarf Syndrome. Confusing capabilities by mistaking intentions is Benckendwarfism – this is the distortion caused by Russian policymakers who think they understand the British, Germans, Turks or the Americans better than their colleagues because they speak the language, are sympathetic to the culture, or have money, assets or children in their safekeeping.

The syndrome is named after Count Alexander Benckendorff (below, left), the Anglophile Russian ambassador in London from 1903 to 1917. He dominated the pro-British line in Russian strategy — the Tsar’s as well as several foreign ministers’ — in the years and events leading to World War I in 1914. Just as dwarfish, but in favour of the Germans, was Baron Roman Rosen (right).

In Anglo-American policymaking the syndrome is called Going Native. Putin himself has suffered from the syndrome; his enemies, not his friends, have cured him. For more details of Benckendwarfism, read Dominic Lieven, Towards the Flame, Empire , War and the End of Tsarist Russia, published [14] last year.

Article printed from Dances With Bears:

URL to article:

URLs in this post:

[1] this month:

[2] full:


[4] BBC:

[5] NATO claim:

[6] concluded:

[7] this:

[8] this:

[9] this:

[10] Kremlin’s English translation:

[11] NATO treaty:

[12] signed:

[13] October Surprise:

[14] published:

Macierewicz zarządził wysłanie polskich żołnierzy do Syrii :: bezpieczeństwo i obrona ::

Minister obrony podsumowując swoje rozmowy z sekretarzem generalnym NATO zadeklarował, że wyśle do Syrii nie tylko samoloty wojskowe, ale także żołnierzy wojsk specjalnych.

Macierewicz mówił o tym wczoraj w programie „Dziś wieczorem” w TVP1. Potwierdził, że Polska wyślę nad Syrię, do dyspozycji Amerykanów cztery myśliwce F-16. Na tym jednak nie koniec bowiem w Syrii pojawić się mają także żołnierze naszych Sił Specjalnych. Macierewicz podkreślał, że „zespół” polskich komandosów nie będzie brał udziału w działaniach bojowych. Co więc będą robić polscy żołnierze w Syrii? Szkolić oddziały walczące z ISIS. Minister Macierewicz nie skonkretyzował jakie to oddziały, ale biorąc pod uwagę, że Polska włącza się w wojnę na życzenie USA w grę wchodzą najpewniej antyrządowe oddziały zbrojne, którym patronuje Waszyngton.


Breaking: Surprise Syrian Drive on Raqqah Blocks Secret US Plan | Veterans Today

By Gordon Duff with Nahed al Hussaini and Dr. Bassam Barakat, VT Damascus

US Deal to „Balkanize” Northern Syria Part of Deal with ISIS, al Nusra

Exclusive:  Iraqi forces have captured an Israeli military commander trying to escape from Fallujah.  We expect to have his identity in a few hours.


Advance units of the Syrian Arab Army, supported by forces of Hezbollah, Iranian volunteers and Russian Aerospace fighter/bombers is advancing on the ISIS held Tabqa Military Airport, just south of Raqqah.

Sources in Damascus have told VT that this drive, supported by Russian Aerospace sorties, is advancing through the night to seize the ISIS held airport after it was learned that America planned to open a major base there, dominating this vital region, part of a secret agreement to split Syria, a plan made showing a shocking level of cooperation between “strange bedfellows,” most notable an American deal with ISIS against Damascus.


Thus far today, ISIS has lost 15 armored vehicles to Russian air attacks, while the Syrian Arab Army is moving steadily northward against light to moderate resistance.  Russia has centered its air efforts against resupply convoys moving south out of Raqqah and is choking off units in the area.

Our sources tell us that Russian intelligence learned of a meeting in Azaz, scene of what is being reported as significant fighting between ISIS and Syrian (Kurdish) Democratic Forces.  Azaz is a key transit point for arms flowing into Northern Aleppo from Turkey.

The Plot

The meeting between American, Turkish, Israeli and SDF representatives, joined by military operational leaders of the Free Syrian Army, ISIS and al Nusra, outlined a staged “theatrical” chain of events intended to move ISIS ostensibly out of Northern Syria and replace them with a Turkish/Israeli consortium which has, in actuality, managed ISIS all along.

A VT source with a SDF unit near Hasakah noted that US air strikes on ISIS positions, in support of the Kurdish advance, were careful not to inflict casualties but rather to allow ISIS to safely withdraw forces on what those on site believe to be a predetermined schedule.

This schedule, we believe, was arranged for in Azaz, indicating full cooperation between the US, Turkey, Israel and terrorist forces in both Syria and Iraq, and that Kurdish forces are fully complicit.

Why Here

Much of Syria’s wealth is centered around Raqqah, explaining why ISIS sought this as their capitol.

It isn’t just oil fields south of Raqqah, this is also home to Syria’s largest hydroelectric facility as well, the real power behind ISIS.  This is the largest source of fresh water in the entire Middle East, which sustains the wheat and cotton production that drove the Syrian economy.

What You Aren’t Being Told

The US had originally contracted with the Syrian Democratic Forces, paying off their leadership, to turn over areas they took control of to the Free Syrian Army, this was when the US felt there was a chance of setting up a puppet regime in Damascus.

As the situation on the ground, particularly after Russian forces rebuilt the Syrian Arab Army in 2015, changed making this contingency unrealistic.  What had become clear is that the “rope-a-dope” phony war against ISIS being waged by Washington, using up time while Turkish, Saudi and Israeli backed “moderate head choppers” wore down Damascus, was no longer going to give a favorable result, not with the Syrian Arab Army on the move.

Then US then, a decision said to be made by Secretary of Defense Ash Carter, ordered the dismemberment of ISIS units, partially shutting down ISIS as though it were an American controlled irregular military force.

The US would then have SDF forces move Westward against Manbij, in Eastern Aleppo province while temporarily suspending the drive on Raqqah, in actuality, a feint.  The real purpose was to take control over the dam, the airport, and turn it all over the the Kurds, territory that had been Arab/Assyrian for 4 thousand years.
Who Are the Syrian Kurds?

Kurdish maps floating around the internet show a region of ethnic penetration that covers half of Turkey and across well into Iran, and in some cases all the way to India.  Most of this is fiction.  There are, however, over 20 million Kurds, mostly in Iraq, Iran and Southern Turkey with a contingent that has spread into Northern Syria.  They are not “from” Northern Syria but have rather encroached on Assyrian and Arab populations that can demonstrate continuous habitation since the 4th Century.

How this applies today is in the SDF move south from Hasakah, an Arab city, into Raqqah, into a region that has never had a Kurdish presence and where Kurds, even were they part of an American coalition against ISIS, still to be seen as interlopers.

Further South

Over the past 48 hours, up to 5,000 Saudi controlled ISIS militants have left US training camps inside Jordan, entering Syria in Daraa Province.  These recruits are from Afghanistan, Bosnia and Chechnia and were recruited with full complicity of the CIA.

Ostatni apel Slobodana Miloševića do Słowian

Ostatni apel Slobodana Miloševića do Słowian | treborok

“ Rosjanie! Zwracam się do wszystkich Ruskich, mieszkańców Ukrainy i Białorusi i Bałkanów również uważanych za ruskich. Spojrzyjcie na nas i zapamiętajcie – z wami zrobią to samo, kiedy was zatomizują i będziecie słabi. Zachód to wściekły pies na łańcuchu, który wczepi się kłami wam w gardło.


Bracia, pamiętajcie o losie Jugosławii! Nie dajcie postąpić ze sobą tak samo!”
Z ostatniego wywiadu Slobodana Miloševića.

Siedem lat temu – 11 marca 2006 roku, w „demokratycznym więzieniu” zmarł prezydenta Jugosławii Slobodan Milošević. Jego los to lekcją dla wszystkich tych, którzy są skłonni wierzyć słowom Zachodu, i tych którzy gotowi są do ustępstw.

To wydarzenie oznaczało całkowite zwycięstwo nad kiedyś jednym z najpotężniejszych państw w Europie. Jugosławia – łączyła wszystkie bałkańskie narody, posiadała największą armię w Europie, teraz pozostały po niej tylko same żałosne fragmenty. Milošević stał się pierwszą ofiarą “pomarańczowych” technologii a jego analiza mechanizmu “przejmowania władzy” nie straciła na aktualności. Za swe przewidywania Milošević zapłacił najwyższą cenę.

Na nieszczęście dla Serbii wydarzenia potoczyły się dokładnie tak, jak mówił nieżyjący prezydent: ciało serbskiej państwowości tną na kawałki odbierając Kosowo i Metohiję, popierając odejście Czarnogóry, przeszkadzając w zjednoczeniu z Serbią bośniackich Serbów.

Posłuchajcie słów Miloševića:
„Wydarzenia, które rozwinęły się wokoło nas są częścią zorganizowanej kampanii oczerniania naszego państwa i narodu, ponieważ nasz kraj i naród są barierą dla ustanowienia absolutnej dominacji Zachodu na Półwyspie Bałkańskim.

W naszym społeczeństwie już dawno istnieje grupa, która pod nazwą opozycyjnej partii demokratycznej przedstawia interesy rządów, wywierających nacisk na Jugosławię a szczególnie na Serbię. To ugrupowanie w obecnych wyborach wypłynęło jako demokratyczna opozycja Serbii. Prawdziwy gospodarz nie jest ich kandydatem na stanowisko prezydenta Serbii. Jest nim wieloletni gospodarz – przewodniczący partii Demokratycznej i kolaborant sojuszu wojskowego, który walczył przeciwko naszemu krajowi. Nie potrafił nawet ukryć tej swojej współpracy. Jednak jest znany całemu naszemu społeczeństwu ze swojego wzywania NATO do bombardowania Serbii, tyle tygodni ile będzie potrzeba póki jej opór nie zostanie złamany. Tak więc na czele zorganizowanego ugrupowania w tych wyborach stoi przedstawiciel armii i rządu, który niedawno walczył przeciwko Jugosławii.” – Czy nie wydaje się wam, że podobny scenariusz ma miejsce obecnie na Ukrainie?

„… Oni nie chcą pokoju i dobrobytu na Bałkanach, chcą, żeby to była strefa stałych konfliktów i wojen, które zapewniłyby im alibi na stałą obecność. Marionetkowa władza zapewniając przemoc, gwarantuje długoterminową wojnę – wszystko, tylko nie pokój. Tylko nasza własna władza gwarantuje pokój.

Dalej. Wszystkie kraje, które znalazły się w sytuacji ograniczonej suwerenności z rządami znajdującymi się pod wpływem obcych sił, w szybkim tempie zostawały żebrakami. Do tego stopnia, że wyklucza to nadzieję na sprawiedliwe i humanitarne stosunki społeczne. Wielki podział na większość ubogich i mniejszości bogatych – to obraz Europy Wschodniej w ostatnich latach, i my to widzimy. Ten los nie oszczędził również nas. I my pod kontrolą i kierownictwem właścicieli naszego kraju szybko zyskiwaliśmy ogromną ilość bardzo biednych, co w perspektywie wydostania się z nędzy jest drogą bardzo daleką i bliżej nieokreśloną. Mniejszość bogatych składałaby się z elity przemytników, która mogłaby pozwolić na wzbogacenie się jedynie pod warunkiem, że ci będą lojalni w stosunku do ludzi rządzących ich krajem.

Własność społeczeństwa i państwowa szybko transformowałaby się w prywatną, ale właścicielami tej własności, uwzględniając doświadczenie naszych sąsiadów, zostawaliby na ogół obcokrajowcy. Mały wyjątek stanowili by ci, którzy kupili prawo własności przez lojalności i kompromis co wyprowadziłoby ich poza elementarne pojęcie godności narodowej i ludzkiej. Najbardziej wartościowe krajowe bogactwa w takich warunkach stałyby się własnością zagraniczną, a ci, którzy do tej pory je posiadali, w nowej sytuacji musieliby zostać pracownikami firm zagranicznych u siebie.

Razem z poniżeniem narodowym, podziałem państwa i bankructwem społecznym będą zauważalne różne formy społecznych patologii, wśród których na pierwszy plan wysunie się przestępczość. I to w żadnym wypadku nie jest założenie lecz żywe doświadczenie tych krajów, które przeszły tę drogę, czego chcemy uniknąć za wszelką cenę. Stolice przestępstw znajdują się bynajmniej nie na zachodzie, jak to było przedtem, a na wschodzie Europy.

Jednym z głównych zadań marionetkowego rządu, jeżeli taki dojdzie do władzy, będzie zniszczenie świadomości narodowej. Państwa, którymi kieruje się z zewnątrz dość szybko rozstają się ze swoją historią, ze swoją przeszłością, ze swoimi tradycjami, ze swoimi narodowymi symbolami, ze swoimi zwyczajami, często również z własnym językiem literackim. Niezauważalna na pierwszy rzut ale bardzo efektywna i twarda selekcja świadomości narodowej sprowadzona by została do kilku potraw kuchni ludowej, jakiś pieśni i tańców, kilku nazwisk bohaterów narodowych, przywłaszczonych produktów żywnościowych i kosmetyków.

Jednym z oczywistych następstw zagarnięcia terytorium jakiegokolwiek państwa ze strony supermocarstw w XX wieku jest zniszczenie świadomości narodowej ludzi żyjących w tym państwie. Z doświadczenia takich państw widać, że naród jest ledwie w stanie zauważyć z jaką szybkością zaczyna używać obcego języka jako swojego, utożsamiać się z obcymi historycznie działaczami zapominając o swoich, łatwiej orientuje się w literaturze okupanta niż w swojej, zachwyca się cudzą historią zamiast swoją, jest podobny do obcych ludzi, ale nie do samego siebie … „

„Uznałem za swój obowiązek uprzedzenia o następstwach działań, które są finansowane i wspierane przez rządy krajów NATO. Obywatele mogą ale nie muszą mi wierzyć. Chcę tylko aby nie było za późno na zrozumienie mojego ostrzeżenia, kiedy będzie trudno naprawić błędy, które robią obywatele w swojej naiwności, błędy lub powierzchowności. Ale te błędy trudno będzie naprawić, a niektórych z nich być może nigdy się nie uda”.

“Taki błąd, – gdzie ludzie wybierają to, co za nich wybrał ktoś inny, – jest najniebezpieczniejszym błędem; i jest główną przyczyną mojego oficjalnego apelu do obywateli Jugosławii „

Co było dalej? Milošević zabity, Jugosławia rozpadła się na mniejsze części, Serbowie stracili swoją narodową świadomość.

Przyjaciele to bardzo ważna historyczna lekcja dla wszystkich Rosjan, Ukraińców i Białorusinów! Nie poddawajcie się prowokacjom zachodu, pamiętajcie co to oznacza.

Przytoczę wam bardzo pouczające przepełnione goryczą słowa Serba w tym samym czasie:
„Po co wam Europa, Ruscy? Trudno znaleźć bardziej samowystarczalny naród niż wy. To Europa potrzebuje was a nie wy jej. Jest was tak wielu – całe trzy kraje, a niema jedności! Macie wszystko: wiele ziem, energię, paliwo, wodę, naukę, przemysł, kulturę. Kiedy mieliśmy Jugosławię byliśmy zjednoczeni, czuliśmy w sobie wielką siłę, zdolną przenosić góry. Teraz z powodu naszej głupoty, nacjonalizmu, niechęci słuchania siebie nawzajem Jugosławii już nie ma, jesteśmy pryszczem na politycznej mapie Europy, nowym rynkiem dla ich drogich śmieci i amerykańskiej demokracji.

Slobodan powiedział: „NATO umrze kiedy wzejdzie rosyjskie słońce”. Teraz w Rosji jest wczesny ranek a Serbowie pytają: „Czy naprawdę budzisz się, Starszy Bracie?!”.